Britt Verdonschot Inmiddels ben ik elf jaar BABS, trouwambtenaar. In de elf jaar is er natuurlijk van alles voorbij gekomen.
Bruidsparen, zoveel verschillende mensen.
Maar ook situaties waarvan je denkt: okay… wat nu?
Het leek me wel grappig om die ook eens te belichten. Vandaag een korte anekdote.
Ik ben eens, tijdens de ceremonie, gestoken door een wesp.
Dat gebeurde op het moment dat het bruidspaar geloften naar elkaar aan het uitspreken was.
Ik voelde het gebeuren. Ik had een jurkje met lange mouwen aan. Die mouwen waren opgestroopt, maar toen ik zag dat mijn arm steeds dikker werd, heb ik de mouwen naar beneden getrokken.
Na de geloften was het weer aan mij voor het ja-woord, de ringen, de akte en de afsluiting van de ceremonie. Dat heb ik netjes afgemaakt, niemand heeft iets gemerkt. Denk ik, haha!
Na het feliciteren van het bruidspaar en het gedag zeggen van de ceremoniemeester, heb ik in de auto meteen medicatie gepakt en iets kouds (een blikje drinken) op m’n arm gehouden.
Het was zo’n dag waarop het net iets te koud was voor de tijd van het jaar. ’s Ochtends had ik mijn outfit toch maar geswitcht naar iets met lange mouwen. Achteraf heel blij mee.
Ja, ik had iets kunnen zeggen. Zoiets is overmacht. Maar dan ligt de ceremonie even stil en het ging wel; ik kon het direct na de ceremonie oplossen. Dus nu is het gewoon een komisch verhaaltje.
Cheers, 🐝
Britt
