Gisteren stond er een vertegenwoordiger van een maaltijdboxservice aan de deur.
Ik ben niet het type dat mensen in een verkoopfunctie in een hoekje wil lullen. Helemaal niet zelfs. Maar per ongeluk gebeurde dat toch.
Want hij had vragen. En die vragen hadden steeds antwoordopties in zijn script. Mijn antwoorden voldeden niet aan het script. Het boomdiagram werd een takkenbos.
“Ben jij de chef thuis?”
“Kook je graag?” (Nou, eigenlijk wel. Heel graag zelfs.)
“Zou je het fijn vinden als het sneller kon?” (Neuh, gaat wel goed.)
“Wil je meer receptideeën?”
“Kun je goed koken?”
Ik zag dit gesprek de afgrond in gaan. Als een rijdend karretje richting de klif.
En niemand stopte dat karretje.
Uiteindelijk zei de beste man: “Ik ben helemaal mijn script kwijt, mooie tattoo’s, fijne dag nog!” (In het West-Vlaams, kan ik niet reproduceren, was wel mooi)
Lang verhaal kort, of kort verhaal lang. Hier heb ik weer een supersimpel ‘ik-mag-het-geen-recept-noemen’-recept. (<- toch doen, hè!)
*Big Mac tortilla’s*

Kruid gemengd gehakt met kruiden naar keuze (cajun!).
Bekleed tortilla’s aan één kant met het gehakt. Doe dit dun en helemaal tot de rand van de tortilla.
Maak een sausje van mayonaise (Hellmans!), uienpoeder, gehakte verse dille, mosterd, zwarte peper en een paar eetlepels vocht uit de augurkenpot.
Bak de tortilla’s met de gehaktkant naar beneden (koekenpan).
Serveer met de saus, gesneden ijsbergsla en tomaat & augurk (allebei in blokjes).
Cheers,
Britt



