Britt Verdonschot En dan bedoel ik: als een bruidspaar iemand mist bij de ceremonie/hun grote dag.
Bijvoorbeeld: de vader van de bruidegom is al lang geleden overleden, maar op een dag als deze is het missen nog wat meer aanwezig.
Een tante/oma/vriend die nog zó meegeleefd heeft met de voorbereidingen is kort voor de bruiloft overleden.
Het bruidspaar heeft een kindje verloren. We zijn inmiddels een paar jaartjes verder en nu gaat het stel trouwen.
Ik kan nog zoveel voorbeelden noemen. Helaas.
De meeste bruidsparen weten/voelen zelf al wel wat ze ‘hier mee willen’. Willen ze graag dat er -tijdens de ceremonie- iets gezegd wordt over degene die er niet meer bij is? Of is het voor hen het fijnst als er een kaarsje brandt, maar er geen tekst bij is? Of past het voor hen niet om er deze dag bij stil te staan?
Praat hier samen over. Deel het met je BABS/ceremoniespreker. En bespreek het eventueel ook met naaste familie, dan weten ze dat er iets over hun gemiste dierbare(n) gezegd zal worden tijdens de ceremonie.
Een ceremonie gaat over jullie verhaal. En bij jullie verhaal kunnen ook verdrietige gebeurtenissen horen. De meeste ceremonies zijn met een lach, maar absoluut ook met een traan. En daar is niks mis mee.
Cheers & een dikke knuffel,
Britt
