Tagarchief: persoonlijk

Stationary / Giveaway // VAN BRITT

“Ik heb het druk” + SUPERGAVE GIVEAWAY

Er zijn heel veel kleine genietmomentjes op te noemen. Als eerste je voetstappen in verse sneeuw planten. De zon op een ijskoude dag. Het eerste terrasje van het jaar. Schone lakens op je bed (altijd de eerste dag/nacht het fijnst, maar om nu iedere dag m’n bed te verschonen…gaat me te ver). Ennnn…de eerste bladzijde van een nieuw schrift. ‘A clean slate’, dat klinkt altijd zo…vers. Aan het begin van het nieuwe jaar wil ik altijd van alles opschrijven. Dit keer is het anders. “Ik heb het druk.”

Zeg¬†jij nu al: “Goh, leuk, Britt. Maar wat kan ik winnen? Waar staat die give-away?” Scroll gerust naar beneden voor de give-away, maar de kans is aanwezig dat je niet wint als je mijn verhaal hieronder niet gelezen hebt. Want…karma.

ūüėČ

De afgelopen jaren schreef ik doelen op. Vaak dingen voor de langere termijn. Da’s prima en ook altijd goed om te doen, lijkt me. Maar het afgelopen jaar heb ik meer gehad aan DOEN dan aan DENKEN. Meer aan DOEN dan aan BEDENKEN WAT TE GAAN DOEN. Daarmee bedoel ik: je kunt eeuwig plannen maken, to do-lijsten neerpennen voor het komende half jaar, “volgend weekend/seizoen/jaar ga ik…” Maar je hebt er soms¬†veel meer aan om wat sneller te handelen. Te DOEN. Wat heb je aan een to do-lijst als ‘ie alleen maar langer wordt? Streep ook eens ECHT wat af.

Stationary / Giveaway "Ik heb het druk" // VAN BRITT

Dus voor 2016 schreef ik op:
-niet te lang plannen maken en voornemens hebben, maar AFVINKEN die handel!
-er WERK van maken! Ga bij mensen langs! Bel! App! Spreek je uit!

-duidelijk zijn naar anderen; dit kan/doe ik wel, dit kan/wil ik niet. En stel realistische termijnen!
-op je gevoel af gaan! Je weet het zelf prima. Ga niet eindeloos zitten miepen, maar DEAL WITH IT!

En de belangrijkste:

-zeg niet steeds dat je het DRUK hebt, want dat heb je niet! Het is een kwestie van prioriteiten stellen.

Te grof? Te lomp? Nee. Gewoon HEEL duidelijk.

En hielp het? Nee, in het begin niet. Als iemand vorig jaar januari vroeg: “Hoe is het?”, dan betrapte ik mezelf nog wel eens op een: “Goed. Druk.” En toch, had ik het druk? Ja? Echt? Ik deed (doe) veel verschillende dingen, maar ik had nog steeds tijd om tv te kijken. Of om een uur over mijn lunch te doen. Of om een tijdschrift te lezen, helemaal van voor naar achter en terug. Of voor een dutje op de bank op een vrije middag. Heb je het dan druk?

En ik ben heus niet de enige die vaak zegt (correctie…zei): “Ik heb het druk.” Nee, heel veel mensen doen dat. En waarom? Omdat…

…je meetelt als je het druk hebt. Je stelt iets voor, want ja, je bent zo druk bezig, h√®. Je hebt allerlei belangrijke dingen te doen. Althans, zo klinkt het, als je zegt dat je het druk hebt.

…als je niet DRUK bezig bent, wat ben je dan? Ja? Wat? Dan ben je rustig bezig? En dat klinkt als…juist, SAAI. En niemand wil saai gevonden worden. Of gezapig. Of lui. Of niksig. Is dat een woord…?

…we het allemaal zeggen!! Echt. Nou ja, bijna allemaal dan.

…het de norm is. We d√©nken dat het zo moet zijn. Ik betrapte mezelf laatst op het¬†volgende: ik las een interview met Lodewijk Asscher. Nu kun je van alles vinden van politici, maar persoonlijk denk ik, dat die mensen het druk hebben. Ik stel me voor dat ze hele dagen vergaderen, veel stukken moeten lezen, op werkbezoek moeten… Lodewijk Asscher is, voor mijn gevoel, overal bij. En toen las ik dus, dat hij er een punt van maakt een aantal keer per week zelf zijn kinderen van school te halen of te brengen. “Wow! Wat knap! Zo’n drukbezet man.” Dat dacht ik dus.

Maar¬†√≠s het knap, omdat hij het druk heeft? Of is het gewoon goeie planning? En, belangrijker nog: “Lodewijk Asscher maakt er een punt van ZIJN¬†EIGEN kinderen naar school te brengen.” Het zijn ZIJN kinderen. En daar zorgt hij¬†voor. Net als dat ik voor MIJN kind zorg. Dat hoort erbij, h√®. Dat weet je als je kinderen krijgt, dat je er voor moet zorgen, ze van school moet halen. De schrijver van het stuk leek het echt ‘Wow!’ te vinden dat deze man zelf voor zijn kinderen zorgt. Super dat hij er in zijn drukke (!) schema tijd voor vindt¬†om ZELF voor zijn EIGEN kinderen te zorgen…zie je hoe raar dat eigenlijk klinkt. Nee? Lees het nog eens dan.

Overigens, meneer Asscher vond het gewoon normaal. Waarvoor hulde. Ik denk dan aan het verhaal van een leerkracht¬†waar tegen gezegd werd: “Ja, hallo, kunnen die rapportgesprekken met de ouders niet nog wat later op de avond plaatsvinden? Want anders kan vader niet mee. Hij heeft namelijk een belangrijke, drukke (!) baan en hij kan echt niet eerder.” De juf daarentegen, die mag haar avond dan opofferen? Want die heeft geen belangrijke, drukke (!) baan? Oh… Al denk ik wel dat mensen die dat zo zeggen, niet door hebben wat ze EIGENLIJK zeggen: IK ben belangrijker dan JIJ.

…we het, als hedendaagse mensen, het ook echt wel wat drukker hebben gekregen dan mensen zo’n¬†vijftig¬†jaar geleden. Nou ja, in ons hoofd dan. Want we moeten meer, vooral meer keuzes maken. Je had het in 1966¬†niet druk met het uitzoeken van de beste ontbijtgranen voor jou (minder suiker, veel vezels, alsjeblieft veel chiazaad en liever geen gepofte quinoa), want er was maar¬†√©√©n soort te ‘kiezen’. Je pad was (vaak) wat geijkter dan nu. Nu, als twintiger moet je kiezen tussen werken, verder studeren, een verre reis maken (liefst Azi√ꬆmet een rugzak die je dan ‘backpack’ noemt) of je settelen. Niet omdat ik dat zeg, gelukkig niet, maar omdat (social) media ons laat geloven dat dat de keuzes zijn. En we elkaar voor houden dat het zo moet (“Wat ga jij doen?”). Er is geen middenweg. Pfff, doe lekker waar je blij van wordt…

…de ander je dan niet met goed fatsoen om een gunst kan vragen.

BERT: “Ha Henk, hoe is het?”
*HENK: Shit, Bert wil zeker dat ik iets voor hem doe.*

HENK: “Goed, maar wel echt superdruk.”(**)
*BERT: Shit, kan ik Henk dus ook niet vragen om oma op te halen bij de bushalte.*

BERT: “Och, ja, druk.”
*HENK: Pfieuw! Saved!

(**) Met die ‘wel echt superdruk’ verraadt Henk eigenlijk al dat het allemaal wel meevalt met dat drukke bestaan van ‘m. ūüėČ

Dus ik pakte mijn reminder voor 2016 er weer eens bij.

Stop met zeggen dat je het DRUK hebt!

In februari heb ik het nog wel eens gezegd. En in maart vast ook nog wel eens. Maar daarna ging het beter. En het ging juist¬†VEEL beter vanaf het moment dat ik het wel echt superdruk kreeg… *see what I did there*

Ik kreeg het niet daadwerkelijk superdruk, hoor. Ik was gewoon op veel plekken tegelijk. Niet letterlijk, maar zo: ik geef verschillende lessen bij meerdere sportscholen, heb mijn eigen dansgroepen, zit in de ouderraad op Stevie’s school, zit in de organisatie van een jaarlijks festival, werk in een kookwinkel, schrijf, maak en redigeer voor deze website en ook voor anderen, ben trouwambtenaar en help regelmatig op school met van alles en nog wat.

Mensen komen mij dan op meerdere plaatsen tegen en dan LIJKT het dus alsof ik het druk hebt. Want ik heb meerdere petten op. Maar ik had net zo goed één fulltime baan kunnen hebben. Qua uren maakt het niks uit, maar die meerdere petten maken dat ik een bezige bij lijk. Voor mij werkt dit zo. Ik ben hier erg gelukkig mee. En tegelijkertijd respecteer ik het helemaal als iemand vol voor één ding wil gaan. Doe wat bij je past!

Stationary / Giveaway "Ik heb het druk" // VAN BRITT

Ik stopte zelf met zeggen dat ik het druk had en gek genoeg gingen mensen me vanaf dat moment steeds vaker vragen: “Jij hebt het zeker wel druk?”
Dat vond ik wel frappant. En nog een (soms vervelende) bijkomstigheid: doordat ik er zelf zo op lette het woordje ‘druk’ niet te gebruiken, viel het me bij anderen juist op. Maar echt, heel erg!

En niet alleen letterlijk, in taal. Maar ook in acties. Een voorbeeld: mijn vriendin Mandy ging door haar rug. Ik zeg het nu zo, maar het is nog steeds niet duidelijk of het dat echt was, ‘door je rug gaan’. Lang verhaal kort: ze is tien maanden verder en weet nog steeds niet wat het is, waar het vandaan komt en hoe het opgelost moet worden, maar dat ze rugpijn heeft, oh, dat weet ze! ¬†Elke dag. In haar geval houdt het ook in dat ze niet kan werken en geen auto mag rijden. En dit is dus echt iemand waarvan ik juist altijd vond dat ze het DRUK had. Voor iedereen klaarstaan, van hot naar her racen, overal bij zijn. Nu moet ze mensen vragen even mee te rijden naar het ziekenhuis/de winkel/een feestje.

En op zulke momenten kom je mensen dus tegen, figuurlijk. Want, letterlijk zie je sommigen niet. Hier zetten mensen dus de ‘ik heb het druk’-kaart in. Soms is dat ook een stille kaart, hoor. Niet glashard zeggen: “Ik kom niet langs om je te helpen, want ik heb het druk.” En toch, gewoon niet langsgaan zegt hetzelfde.

Stationary / Giveaway "Ik heb het druk" // VAN BRITT

En nu mijn punt: *eindelijk*

Bellen, appen, mailen…het is allemaal ook super, hoor. Maar soms moet je echt ergens NAARTOE. Om je handen uit de mouwen te steken. Als iemand je nodig heeft. Echt contact. Hulp bieden. Of alleen luisteren. Of gewoon puur voor¬†√©cht contact, als er niet eens iets aan de hand is. Of aan de rug.

Zeggen dat je het te druk hebt voor iets, is zeggen dat je prioriteiten anders liggen. En nee, ik kan absoluut niet in je agenda kijken. Wil ik ook niet. Sterker nog, er zijn ook mensen waarvan ik denk: “Sow! Hoe doet ze/hij het allemaal?! Bezige bij!” En als zo iemand dan een hele tijd niks van zich laat horen, dan maak ik me soms zorgen. Misschien is er wel iets aan de hand, denk ik dan. En dan app of bel ik zelf. Of ik ga langs.

Wat ben ik zelf gaan doen? Ik heb het in ieder geval niet meer druk.

-Minder zeggen dat ik het druk heb. Zie het belachelijk lange verhaal hierboven.

-Vaker bellen in plaats van appen. Zo belde ik mijn neef op zijn verjaardag. Niemand had hem gebeld. Iedereen had geappt. En dat snap ik. En hij ook. Maar daarom juist vond hij mijn belletje verrassend. Hij volgde mij hierin, want een paar maanden later belde hij zelf, om te vertellen dat hij papa wordt. Een appje¬†was prima geweest, maar om het hem te h√≥ren zeggen, dat maakte het nog specialer. Thanks! ūüôā

-Mijn telefoon niet uit mijn tas halen als ik ergens op bezoek ben. Ook niet als anderen dat wel doen. En, misschien heel irritant, maar ik heb er het afgelopen jaar twee keer iemand op aangesproken. Zitten we te kletsen, kijkt diegene steeds op de telefoon die dan op tafel ligt. Hallo, ik ben hier! Als ik niet interessant genoeg ben, moet je het zeggen. Beide keren kreeg ik een “je hebt gelijk, ik doe dat onbewust” en werd de telefoon weggelegd.

-Voor mijn verjaardag trakteer ik altijd iets bij mijn sportlessen. Liever geen eetbare traktatie, want ja, sport… Maar een ‘ding’. Deze keer maakte ik kaartjes met de tekst ‘Bij Jou Of Bij Mij?’, waarbij het de bedoeling was dat iedereen die aan een vriend(in)¬†zou sturen of geven om weer eens bij te kletsen. Zo heb ik, als het goed is, twee mensen blij gemaakt met¬†√©√©n simpel kaartje. De reacties waren heel leuk en ik weet dat er ook echt weer goede gesprekken van gekomen zijn. Dat vind ik nou gaaf!

Stationary / Giveaway "Ik heb het druk" // VAN BRITT

-Niet zeiken, maar DOEN! Soms zit ik ook tot diep in de nacht aan iets te werken, maar dat is dan zo. Daar moet ik niet over klagen, dat moet ik DOEN. Of ik moet ‘nee’ zeggen als iets niet haalbaar is. Of zelf beter plannen.

En over dat plannen, d√°√°rover gaat de giveaway. Want…wat kun je winnen?

Stationary / Giveaway "Ik heb het druk" // VAN BRITT

Een pakket met:

twaalf kleine schriften, zodat je iedere maand aan een nieuw schrift kunt beginnen. De schriften zijn niet dik, maar een paar pagina’s. Ze zijn ook niet bedoeld voor hele lang to do-lijsten. Schrijf kort. Wat wil je? Wat ga je doen? Wie ga je bellen? Waar ga je langs?

twaalf kleine pakketjes met grappige stationary-dingen. Een beetje als Mail on Monday. Iedere maand heb je dus een ander pakketje. Wat er in de zakjes zit, verklap ik niet. De winnaar heeft dan echt een verrassing.

-een stapeltje kaarten om te versturen, waaronder de ‘Bij Jou Of Bij Mij?’-kaarten die ik uitdeelde in mijn sportlessen. En de ‘You Are Awesome’-kaart en uiteraard het Favo-rietje.

-een blokje mini Post-its

-een velletje postzegels om ECHTE post te versturen

En ik pak het natuurlijk als een klein feestje in, hè. Dat snap je wel.

Hoe doe je mee aan deze actie?

Heel simpel. Een reactie¬†op Facebook, Instagram of gewoon hier, onder deze blogpost. Let op: alleen met een reactie (comment) ding je mee naar deze fantastische prijs! ūüôā

Dus geen LIKE, geen SHARE (mag wel, hoor), maar een echte reactie.

Op donderdag 12 januari 2017 om 12.00 uur maak ik de winnaar bekend (hier, op Facebook en op Instagram).

Nog¬†√©√©n dingetje: ik snap het best als je dit stuk nogal recht voor z’n raap vond, want…dat is het ook. Zo is het bedoeld. Het is daarentegen niet mijn bedoeling om ‘met het vingertje te wijzen’. En ook niet om iemand te kwetsen of te beledigen. Want hee, ik doe het zelf ook¬†√©cht niet allemaal goed. Dat kun je ook lezen in het stuk; ik schrijf juist waar ik aan werk voor mezelf. Ik werk mezelf ook wel eens letterlijk in de nesten (tot diep in de nacht doorwerken, afgeleid zijn wanneer ik met iemand praat…). En ik ben echt niet bij elk feestje of evenement, omdat ik niet w√©√©r oppas in wil schakelen, want het is deze maand al zo vaak prijs. (Ondertussen ontbreekt het Stevie nergens aan, maar dat is het fijne schuldgevoel wat je er als ouder gewoon bij krijgt.)

“Ik heb het druk.” Het is iets¬†wat mij aan het denken (heeft ge)zet. Doe ermee wat je wilt.

VAN BRITT

Invullijstje 2016

Vorig jaar maakte ik een printable invullijstje om terug te blikken op 2014 en vooruit te kijken naar 2015. Toen was het een boekje, voor dit jaar maakte ik er eentje die echt meer op een lijstje lijkt, invullijstje 2016. Twee pagina’s, dus nog enigszins printer-vriendelijk. ūüôā

Drie jaar VAN BRITT

Uiteraard is de printable gratis. Omdat ik het leuk vind om te delen en cadeautjes te geven, maar ook als kleinigheidje omdat VAN BRITT morgen DRIE JAAR bestaat. 3!! Ook al ben je dan geen starter meer (voor de KvK bijvoorbeeld is dat de eerste twee jaar), maar af en toe voel ik me nog steeds zo. Mijn ervaringen schreef ik hier en hier als eens op. Dat zijn meteen ook twee zeer goed bekeken blogposts van 2015, ze staan in mijn top tien.Schermafbeelding invullijstje 2016 // VAN BRITT

Schermafbeelding invullijstje 2016 // VAN BRITT

Een schermafbeelding van het invullijstje. Scroll naar beneden om ‘m te downloaded en te printen.

Waar kijk ik op terug?

2015 was een bewogen jaar voor mij. Veel dingen vielen op hun plek. En tegelijkertijd kwamen er ook dingen op losse schroeven te staan. Maar is dat niet altijd zo? That’s life, right?

Vijf highlights:

-Als trouwambtenaar aan de slag voor Gemeente Bergeijk. Bijna een jaar al. Ik zal daar binnenkort eens een blogpost aan wijden. Het afgelopen jaar heb ik behoorlijk wat huwelijken mogen voltrekken. En ook partnerschapsregistraties mogen doen, want ook die horen erbij. Ik heb ontzettend veel gelachen met de (bruids)paren, zowel tijdens de voorgesprekken als tijdens de ceremonies. En bij veel huwelijken was er ook zeker een traan. Voor mij dan pas achteraf; I’m keeping my cool here… ūüėČ Trouwambtenaar zijn is n√≥g leuker, gaver en toffer dan ik van tevoren durfde te hopen!

-De shows met mijn eigen streetdancegroepen, afgelopen juni. Ik was, en ben nog steeds, zóóóóó trots!! De meiden en jongens hebben zoiets gaafs neergezet. Ik krijg nog steeds tranen in mijn ogen als ik er aan denk hoe ze op het podium stonden. Sommigen gespannen, anderen trots. Veel ouders, familie en vrienden kwamen kijken en bleven nog even napraten. En het was precies even gemoedelijk als de lessen. Geen flauwekul, lekker dansen, gezelligheid!

-Vijf jaar getrouwd met Dennis en dat vierden we samen bij Vandeijck in Riethoven, een superrestaurant!! Heerlijk gegeten. Het was lang geleden dat we zo uit eten waren geweest en de afgelopen vijf jaar zijn pittige jaren geweest. Niet voor ons als stel, bedoel ik, maar in wat we samen meemaakten. Wij kunnen op elkaar bouwen en daar hebben we bij Vandeijck nog maar eens op geproost.

-Stevie werd vier jaar en mocht naar de basisschool. En da’s toch wel een ding, hoor. Ze is veel veranderd en tegelijkertijd is ze af en toe nog zo klein. Voor het eerst afspreken met vriendinnetjes, het eerste kinderfeestje, de eerste kerstviering op school, vlak voor de kerstvakantie het eerste rapportgesprek met de juffen… Stevie vindt school gelukkig geweldig, dat is fijn voor ons alle drie.

-EIN-DE-LIJK!!!! De droomreis!!!! Drie volle weken rondreizen in het westen van de VS. Ik wilde eigenlijk daar blijven wonen, wat vind ik het daar fijn. Vooral Arizona zit in mijn hart. Het eten, de mensen, de supermarkten…ik heb vaker¬†in supermarkten gewinkeld, dan in kledingwinkels en souvenirshops. Ik schreef al meerdere¬†blogposts over onze trip, maar er volgen er meer. Het is alleen lastig foto’s uitzoeken als je telkens heimwee krijgt naar daar.

De foto bovenaan dit bericht, is¬†√©√©n van mijn favoriete foto’s van het jaar. Voor het eerst op de weg in de VS, voor het eerst in een automaat rijden, voor het eerst als gezin op vakantie. Je ziet dat ik moe ben, na dik 24 uur reizen, maar wel dolgelukkig!

 

^ Ik was vandaag eens even creatief op een andere manier. Lekker een filmpje geknutseld.

En dan hier de printable: Invullijstje 2016 // VAN BRITT

Happy new year!! Make it a good one!! -X-

 

VAN BRITT

Road trippin’ (deel 1)

Yay!! Al zo lang een wens, maar nu komt ‘ie¬†uit; ik zit deze blogpost te typen op een hotelkamer in de VS. Want daar ben ik nu, met Dennis en Stevie. Jaren geleden kwam ik hier met mijn ouders en zusje en nu mag ik het zelf gaan doen. De route uitstippelen, de hotels boeken, kiezen in welke diner we gaan ontbijten… *I love bacon*

In het kort onze route: San Francisco, Highway 1 (de weg langs de kust, supermooi!!), Halloween Party in Disneyland, San Diego, Palm Springs, Phoenix, Tucson, Flagstaff, Las Vegas. We vliegen dus weer terug vanaf een andere luchthaven (Las Vegas) dan waar we aankwamen (San Francisco). Tijdens het plannen van de reis, was ik steeds in een rondje bezig. Vliegen naar Los Angeles en terug vanaf Los Angeles bijvoorbeeld. En ineens realiseerde ik me dat dat helemaal niet hoeft. Deze optie was makkelijker; de route bevat zo precies wat we willen zien.

Stevie // VAN BRITT

Ik zag een klein beetje op tegen de heenreis.¬†En niet voor mij, maar voor Stevie.¬†Midden in de nacht vertrekken naar Schiphol, twee keer vliegen, auto ophalen… In totaal waren we bijna 24 uur onderweg. Maar ze deed het geweldig! Lekker geslapen, gespeeld en gekwebbeld. Geen probleem.

Mijn tips voor vliegen met een kleuter:

-knutselspullen: kleurtjes, doe-boeken, masking tape (afscheurbaar, want geen schaar) en vooral veel stickertjes.

-samen een plakboek over de reis maken. Ik maakte speciale plakboekstickers voor Stevie; thermometers om de temperatuur in te kleuren, kaartjes waarop het eten beschreven kan worden, landkaartjes om de route aan te geven. Later nog een blogpost hierover.

-eigen dekentje en knuffel mee. En eventueel sloffen of dikke sokken.

-een rietjesbeker. Geen geknoei op zo’n klein tafeltje.

-een luisterboek op de mp3-speler als je met een maatschappij reist waarbij anderstalige films worden aangeboden. Stevie keek de originele versie van Frozen, in het Engels dus, maar da’s alleen maar omdat ze die film van buiten kent.

-geef een klein cadeautje halverwege de vliegreis of als de verveling ernstig toeslaat. Voor Stevie had ik een speelsetje met twee poppetjes en wat kleertjes en toebehoren gekocht en in een leuk tasje gedaan. Ze heeft hier zeker twee uur mee gefröbeld en hele verhalen verzonnen met de poppetjes als hoofdpersonen.

-leg VOORAF uit dat de reis lang duurt en dat lopen niet mag in het vliegtuig, behalve als je naar het toilet moet. Zeg sowieso dat er een toilet is en dat er eten en drinken uitgedeeld wordt. Dat vinden volwassenen logisch, maar een kind dat nooit gevlogen heeft, weet dat niet.

-vertel dat het doorspoelen van het toilet een ontzettend hard geluid geeft!! Deze tip kreeg ik van een stewardess. En inderdaad, Stevie wist wat er kwam, schrok alsnog, maar kon het geluid plaatsen, omdat ik haar verteld had dat er een hard geluid zou komen.

Zo kon ik zelf ook nog een beetje ontspannen. Boekje lezen, muziek luisteren. Trouwens een dikke plus voor Lufthansa; met een gin-tonic en een zakje zoutjes naar The Great Gatsby kijken. Ik like het wel!!

Sunset, San Francisco // photo: VAN BRITT

Sunset in San Francisco

Stevie // VAN BRITT

Sushi!!

Om de hoek bij het hotel in San Francisco zat een leuk Japans restaurantje. Sushi, edamame en miso soup voor ons! Lekker! Na het eten waren we ka-pot. Snel terug naar het hotel en slapen.

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Rock that wall!! Street art in San Francisco

Breakfast @ Mel's Diner, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Breakfast @ Mel’s Diner

Voor we aan onze wandeling door San Francisco begonnen, eerst breakfast!! Yay!! *I DO love bacon*

Cupcakes, Pier 39, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Off The Grid, San Francisco, Calirfornia // photo: VAN BRITT

Cable car, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Cable car, San Francisco

San Francisco is supergaaf. Veel gezien, veel ook niet. Dennis en ik zijn allebei nogal van het ‘rondwandelen en wel zien wat we aantreffen’, dus dat hebben we gedaan en het beviel, ook hier, prima. ’s Avonds lekker gegeten bij Flipper’s, een hamburgertent. En ’s middags was een cupcake wel voldoende (ik had er eentje met heul veul chocolade!!). We liepen ook nog tegen een food truck festival aan (Off The Grid), maar helaas was dat pas tegen de avond open.

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

San Francisco is een hele fotogenieke stad, mede door de vele muurschilderingen. Wij bezochten China Town, Little Italy en Japantown. Die laatste vond ik het leukst.

Frozen yoghurt // photo: VAN BRITT

Mierzoet, maar oh zo lekker. Frozen yoghurt.

City Hall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

City Hall, San Francisco

San Francisco, California // photo: VAN BRITT     San Francisco, California // photo: VAN BRITT

San Francisco, California // photo: VAN BRITT

We hadden geluk!! Fleet Week in San Francisco. Grote schepen van de marine en stuntvliegwerk boven de baai. Ook de Blue Angels gaven een geweldige show weg.

Later meer!!

Britt // VAN BRITT

20 facts: twintig dingen over mij

Nou…daar gaat ‘ie dan. Twintig dingen over mij:

1. Ik houd ontzettend veel van muziek. Liever een avondje Youtube dan een avondje tv. Ik ken titels, zangers, zangeressen, bands en nog allerlei weetjes over een heleboel nummers. En teksten. Hele nummers ken ik uit mijn hoofd. Die kennis beslaat zo ongeveer mijn halve hersencapaciteit. Maar…ik ben NIET muzikaal. Heb wel een aantal jaar gitaarles gehad, maar kan er niks van.

Stoffen gitaar // VAN BRITT

Luchtgitaar spelen, dat kan ik wel. Of op dit stoffen exemplaar.

2. Rekenen…ik kan het niet. Ben er slecht in. Maar echt, HEEL SLECHT. Lang leve de rekenmachine.

3. Thuis draag ik soms Crocs. Alleen thuis! Want die zitten zo fijn als ik veel sportlessen heb gegeven en m’n voeten een beetje moe zijn.

4. Dit is een WordPress-website, waar ik zoveel mogelijk zelf aan heb geknutseld. Eigen foto’s, een eigen header. Ik ben geen pro, probeer alles zelf uit te vinden. Soms provisorisch. Zo ook met foto’s maken. Het bordje dat steeds terugkomt (zie je ook hiernaast –> met mijn profielfoto erop) is de achterkant van een puzzel van Stevie.

5. Als ik trek krijg, word ik ‘hangry’. Dus een combi van ‘angry’ en ‘hungry’.

Stevie // photo: VAN BRITT

Deze dame heeft daar ook last van, ‘hangry’ worden.

6. Vroeger vond ik sporten niet per se leuk. Ik deed dat omdat het erbij hoorde. Gym op school vond ik trouwens echt verschrikkelijk. En nu geef ik dus sportlessen…

7. Tot juni 2010 heb ik een walkman gebruikt. Geen discman. Geen mp3-speler. Ik nam altijd bandjes op.

Sony // photo: VAN BRITT

En deze heb ik nog steeds. En ik gebruik ‘m ook nog!

8. Juni 2010 kreeg ik een iPod. Hij kwam met de post en dat was raar; ik had helemaal niks besteld! Op de achterkant stond ‘Mrs. Meijs’ gegraveerd. Dat was dus Dennis’ huwelijksaanzoek aan mij. ūüôā

9. Ik kwam er op de ochtend van onze bruiloft achter dat ik zwanger was. Na een mislukte IVM-poging (vergelijkbaar met IVF), zouden wij voor de tweede keer dit traject in gaan. Ik deed de test dus voor alle zekerheid, omdat ik dat weekend met de medicijnen moest beginnen. Maar het was niet meer nodig. Op 23 mei 2011 is Stevie geboren.

10. Mijn opa en oma hadden vroeger een speelgoedwinkel. Hoe gaaf is dat?! Het was heus niet zo dat mijn zusje en ik elke week iets uit mochten zoeken, hoor. Maar het had zeker voordelen. En het allergaafste vond ik niet het speelgoed, maar als ik met oma de etalage in mocht richten.
Mijn andere opa en oma, ook wel grappig om te vertellen, heetten Josef en Maria.

Maria // VAN BRITT

Gemaakt door Dennis, voor mijn 29ste verjaardag.

11. Ik ben een avondmens.

12. Ik heb iets met topografie. Op mijn elfde vroeg ik een atlas voor kerst. Zo’n hele uitgebreide. Ik heb ‘m nog. En dan maakte ik er een sport van alle hoofdsteden uit mijn hoofd te leren. Heb je niet zoveel aan, maar af en toe komt het van pas bij een quiz, haha!
Met Google Maps kan ik me ook goed vermaken. Satellietkaart, inzoomen, heerlijk! Puntje 12a: ik ben best een nerd…

Map // VAN BRITT

13. Ik ben bang van vogels. Je zal mij niet snel over de Dam zien lopen (duiven! ieuw!).

14. Ik ken ‘high highs’ en ‘low lows’. Ik voel me zelden ‘stationair’. Maar daar ben ik me inmiddels wel van bewust en ik kan er ook mee dealen. Het heeft ook voordelen, denk ik. Ik heb wel eens gelezen dat creatieve mensen dat vaker hebben.

15. De basisschool en de middelbare school vond ik super! Ik zou zo weer terug naar groep 7 willen, dat vond ik het leukste jaar.

16. Als ik een kiwi eet, zwelt m’n tong op. Kan ik dus niet tegen. Jammer, want laat ik kiwi’s¬†nu net heerlijk vinden.

Kiwi // photo: VAN BRITT

17. Als ik uitga ben ik lid van de club ‘ja, ik ga zo mee naar huis en dan niet gaan’ ūüėČ
Stapavondjes, da’s altijd nachtwerk bij mij. Ik ben dan vaak de laatste in de kroeg. Op feestjes doe ik dat ook, m√°√°r dan ruim ik ook mee op!

18. 1985 is mijn geboortejaar, maar ik had ook best van 1965 willen zijn. Qua kleding en muziek vooral. En dat sommige dingen simpeler waren, er was minder keus. Dat nu vaak ALLES kan, daar word ik soms gek van. Tegelijkertijd is dat ook mooi natuurlijk, maar vijftig soorten chips om uit te kiezen, pfff, dan weet ik het niet meer.

Nummer 19 en 20 zijn lijstjes met ‘STOM’ en ‘GAAF’:

Stom!! // VAN BRITT

Gaaf!! // VAN BRITT

Bovenstaande lijstjes maakte ik een tijdje geleden al. Bij de Amerika-reis stond nog ‘hopefully soon’. Maar de reis is inmiddels geboekt. Yay! ūüôā

Zo. Dat waren twintig(+) facts about me. Ik hoop dat je dit leuk vond om te lezen. Het is allemaal waar, hihi! En sommige dingen zijn ook best persoonlijk. Puntje 9 vooral. Waarom ik dat toch hier op de website zet? Het is nog zo’n taboe. Helaas. Zo ervaar ik het tenminste. En dat is ook wat Claudia van Loon merkte. En dus schreef ze er een boek over. Om IVF bespreekbaar te maken, om mensen die er zelf doorheen gaan een herkenbaar verhaal te laten lezen, om naasten die er -gelukkig- niet mee bekend zijn een inkijkje te geven in zo’n heftig traject.

Het boek heet ‘Spuiten & snikken’, je vindt het onder andere op Claudia’s eigen website, www.claudiavanloon.nl. Heel eerlijk, ik heb het boek niet gelezen, omdat ik dat (nog) niet kan (wow, weer persoonlijk), maar ik heb Claudia w√©l gemaild dat ik het zo geweldig vind dat ze het boek geschreven heeft en dat het onderwerp zo wat meer bespreekbaar wordt. Ze mailde direct terug, zo lief!

Natuurlijk zijn er meer boeken met dit onderwerp, maar wat me zo aansprak is dat Claudia van mijn leeftijd is. Zelf was ik begin twintig toen we het traject in gingen en dat maakte de reacties van anderen vaak…tja…bot. Laat ik het netjes zeggen. “Je bent nog zo jong.” “Ga het nog maar¬†even proberen.” (!) “Waarom wil je nu al kinderen? Ga eerst eens wat anders doen met je leven.” Pijnlijk. Zeker omdat er¬†een heel medisch verhaal achter zat en wij dit echt niet ‘gewoon voor de lol’ gingen doen. Sommige mensen…pfff. En daarom is het dus goed dat Claudia’s boek er is!

Is er nog iets wat je écht moet weten van mij? Vraag het gewoon! Hieronder in de comments of per mail.

Tipi // VAN BRITT

Een tipi bouwen

Een tijdje geleden kreeg ik van Inge een tas vol stoffen en mooie bandjes. Supergaaf! En zo mooi! Stof met sterrenbeelden, stof met bloemen, stof met vosjes (favoriet!) en band met borduursel en band met kralen.

Gorgeous t'ouro fabric / Prachtige t'ouro stoffen // Photo: VAN BRITT

Ik weet niet hoe anderen dat doen, maar als ik stof heel mooi vind, dan durf ik er amper de schaar in te zetten. Dat heb ik ook met een lap witte stof, dat verknip ik niet graag. Is dat raar?

Tipi // VAN BRITT

Dus besloot ik er eerst maar iets tijdelijks van te maken. Zonder knippen. Dat werd dus deze tipi. Gemaakt van takken en stof (en een paar veiligheidsspelden). Stevie vond het geweldig. “Een huisje!”

Tipi // VAN BRITT

Stevie speelde en ik maakte een paar gave foto’s. En dit allemaal in het bos tegenover ons huis. Af en toe moet iemand me daar weer aan herinneren, hoe gaaf ik hier eigenlijk woon. IG-friend Zomijntje reageerde op een andere foto die ik in het bos maakte, “wat een heerlijk mooi plaatje zo ook met je dochter in ’t bos”. Bos, bos? Dacht ik. Gewoon de overkant van de straat. Maar hoe ‘gewoon’ is dat nu helemaal?! I’m lucky and I know it.

Tipi // VAN BRITT

Copied by the kid // VAN BRITT

Wat ik geleerd heb in twee√ęnhalf jaar ondernemen (deel 2)

Gisteren deel 1 van wat ik geleerd heb in twee√ęnhalf jaar ondernemen, vandaag deel 2. Over een tijdje kan ik vast ook deel 3, 4, 5, 6 enzovoorts schrijven, want ik leer nog steeds dagelijks. Maar voor nu, deel 2…

Curator vs Maker

Ik weet dat ik overwegend een maker ben. In stylingopdrachten kan ik soms ook curator zijn, dan zoek ik dingen in een bepaalde stijl bij elkaar. Maar da’s anders, dan maak¬†ik een sfeer. Nog steeds maken dus. Nee, ik bedoel meer het volgende: zo af en toe wil ik je hier op de blog wel eens iets vertellen over een product wat ik gekocht heb of over een plek die ik bezocht. Maar daar moet, voor mij, geen regelmaat in zitten. Ik probeerde dat wel met het onderdeel ‘wishlist’, maar dat is eigenlijk niet zo mijn ding. Ik moet het bij maken houden.

Natuurlijk lees ik ook andere blogs en ik kijk vaak op tegen bloggers die dagelijks nieuwe content plaatsen. Hoe knap! Elke dag nieuwe dingen! Maar ik kwam tot inzicht dat velen van hen curators zijn. Ze zien dingen en vertellen daarover. Soms¬†ook met aangeleverde foto’s. De lol zit ‘m voor mij juist in zelf iets bedenken en het vervolgens maken. Dat wil ik laten zien, want dat vind ik leuk en kan ik goed.

Begrijp me niet verkeerd, curators moeten er ook zijn. Ik zeg helemaal niet dat zij niet origineel zijn. Nee, het is juist gaaf als je echt ergens oog voor hebt. Als je trends vroeg op kunt pikken. En het zal ook best veel werk zijn, zeker als je netjes om foto’s gaat vragen of ze koopt van een databank.

Het is dus niet mijn stijl, curator zijn. En dan kom ik meteen bij het volgende dat ik geleerd heb…

Kijk niet teveel bij anderen

Ten eerste: zodat je niet gaat spiegelen/onbewust kopi√ęren. En ten tweede: zodat je niet onzeker wordt. Je weet zelf prima wat je kunt. Tenminste, ik weet dat wel, anders was ik nooit aan dit blog begonnen. Maar door¬†te kijken naar hoe anderen het doen, kan je overweldigd raken. ‘Wat gaaf wat zij doet!’, ‘Mijn foto’s zijn minder mooi dan die van haar’ en ‘Wow! Alweer een blogpost op zijn blog!’ En je verliest uiteindelijk uit het oog wat ook alweer ‘jouw ding’ is.

Zo af en toe gebeurt me dit. Dan eventjes geen Bloglovin’, wat minder creative business verhalen van anderen en soms ontvolg ik een paar Instagrammers en ik kan er weer tegenaan. ūüôā Daarnaast zoek ik juist andere inspiratiemogelijkheden op. Dan ga ik zomaar een collage maken of wandelen of lunchen in een restaurant waar ik nog nooit ben geweest. Of ik ga een keertje extra op bezoek bij vriendinnen of familie. En opruimen in huis werkt ook vaak goed.

Copied by the kid // VAN BRITT

Links: Stevie Rechts: Britt (banner uit het Flow Book for Paperlovers)

‘Bedrijfje’

Zeg NOOIT ‘mijn bedrijfje’! Je hebt een bedrijf of je hebt het niet. Je hebt het niet een beetje. En ‘een bedrijfje ernaast’ klinkt alsof je het zelf ook niet serieus neemt. Natuurlijk kan het best zijn dat je naast je baan een bedrijf bent gestart en dat je het als een hobby ziet. Of dat je er (nog) niet van kan leven. Prima. Maar het blijft een bedrijf. Punt.

Wees geen Calimero

“Zij zijn groot en ik ben klein en dat is niet eerlijk, oh nee!” Waarom is dat niet eerlijk? Dan zul je harder/beter moeten gaan werken om ook groter te worden. In sommige markten is dat ontzettend moeilijk, maar je hebt niet voor niets de stap gezet om je bedrijf te starten. Maar dit is eigenlijk niet waarom ik Calimero aanhaal…

Er zijn helaas grote(re) bedrijven die menen dat ze alles kunnen maken tegenover een kleine(re) ondernemer. Je foto’s gebruiken bijvoorbeeld. Zonder te vragen, zonder naamsvermelding, dat doen ze gewoon eventjes… Want jij bent klein en A, je zal er toch niks van zeggen. En B, je zal je zelfs vereerd voelen dat zo’n groot bedrijf je foto’s gebruikt. Toch?

Misschien voel je je in eerste instantie vereerd. Wauw! Foto’s van jouw DIY project worden door dat ene grote blad gebruikt. Maar bedenk je ook dat je uren bezig bent geweest met die ene tutorial. Je maakt het project, soms in meerdere fases om makkelijker te kunnen fotograferen, je werkt aan de juiste belichting, je maakt¬†een opstelling voor de foto’s, je maakt¬†de foto’s, daarna bewerk¬†je de foto’s. Dan de blogpost zelf. De tekst. De foto’s uploaden en hernoemen (zodat pinnen voor Pinterest makkelijker wordt). Tags eraan hangen, categorie kiezen. Linkjes plaatsen. Nog een beetje herschrijven. Misschien nog een werkbeschrijving als PDF erbij of een filmpje. Je hebt je social media kanalen erbij betrokken.

Veel werk. En al dat werk slaat zo’n bedrijf mooi over als ze je foto gewoon van je site plukken. En zeg je daar dan niks van? Wel doen, hoor!

Copied by the kid // VAN BRITT

“Mama heeft ook altijd een rommelig bureau, hoor!”

Trail & Error

Er zijn hier op mijn blog al verschillende rubrieken de revue gepasseerd. Zo ben ik ooit begonnen met een Instagram rubriek. Daarbij besprak ik mijn Instagram foto’s van de afgelopen maand. Werkte niet voor mij. Tenminste, het was steeds veel werk en sommige dingen kwamen dubbel voorbij. Dan had ik over iets geschreven en er vervolgens een foto van op Instagram geplaatst. Toen ik ermee begon dacht ik: leuk! En dan kunnen mensen die me niet echt volgen geprikkeld worden om door te klikken naar eerdere blogposts. Dit gebeurde wel, maar ik was niet tevreden over de opzet en, heel eerlijk, ik vond er zelf niks aan.

Wees bereid om je originele plannen bij te stellen wanneer iets niet (direct) lukt. En: don’t beat yourself up about it!

Copied by the kid // VAN BRITT

Compositie op de deur, ROCK THAT WALL!!

Heb geduld

Voor sommige dingen heb je nu eenmaal geduld nodig. Liep jouw bedrijf meteen top? Supergaaf! Maar voor heel veel nieuwe ondernemers werkt dat niet zo. Als je enigszins de mogelijkheid en de middelen hebt om toch door te zetten, doe dat dan. Tenminste, als je in je bedrijf of je idee geloofd. Stel bij waar nodig, maar gooi niet direct alles rigoureus om als je eens een weekje moet wachten op respons.

Eerlijk duurt het langs

Heel kort: jat geen content of idee√ęn van anderen. Hoe verleidelijk ook. Niet. Doen.
Ook geen foto’s. Vraag het netjes als je een foto wilt gebruiken en als je een ‘go’ krijgt, vermeld dan de naam van de maker erbij.

Natuurlijk komt het wel eens voor dat je iets op je blog plaatst dat verdacht veel lijkt op een blogpost van een ander. Niet omdat je het idee gepikt hebt, maar omdat de tijdsgeest er nu eenmaal naar is. Een voorbeeld: met kerst is het logisch dat je overal kersttutorials voorbij ziet komen. Je hebt bij een winkelketen iets zien liggen waar je direct een leuk idee voor een kerstachtige zelfmaker mee had. Het kan dan echt wel gebeuren dat iemand anders dit idee ook had. Doe hier niet moeilijk over, maar houd vast aan jouw eigen stijl.

Een enkele keer heb ik een blogpost, die ik klaar had staan, niet geplaatst, toen ik elders nagenoeg hetzelfde zag. Het leek er gewoon teveel op. Hoe dat kan? Nogmaals, tijdsgeest, dingen die spelen in de media, producten die flink gepusht worden in folders en bij reclames, de tijd van het jaar, noem maar op…

Houd vast aan je eigen stijl. Don’t be a copycat.

Ga naar deel 1.

Over copycats gesproken; hier in huis¬†woont ook een kleine copycat… (zie foto’s)

Behind the scenes / Achter de schermen // VAN BRITT

Wat ik geleerd heb in twee√ęnhalf jaar ondernemen (deel 1)

Op 1 juli bestond¬†VAN BRITT twee√ęnhalf jaar. En mocht je het gemist hebben of nog niet bekend zijn met deze site: VAN BRITT is niet alleen dit blog, maar ook mijn bedrijf. En op 1 januari 2013 schreef ik mijn bedrijf in bij de Kamer van Koophandel. Ik wist niet precies welke richting ik op moest en bij de KvK wilden ze me per se in een hokje plaatsen (ook prima). Maar nu ben ik dus twee√ęnhalf jaar verder en nog steeds blij dat ik de stap genomen heb.

Behind the scenes / Achter de schermen // VAN BRITT

Even duidelijk: ik leer nog steeds, ik maak nog steeds fouten en heb echt niet alle wijsheid in pacht. Maar…

Wat ik geleerd heb in twee√ęnhalf jaar ondernemen?

Met STIP op 1: nee zeggen. D√°t je ‘nee’ kunt zeggen en h√≥√© je dan ‘nee’ zegt. En dat heeft alles te maken met de lijn die je uit wilt zetten voor je bedrijf. En da’s nogal een groot onderwerp, dus ga ik een hele blogpost wijden aan ‘nee zeggen, omwille van je bedrijf’. De andere dingen die ik geleerd heb volgen morgen.

Behind the scenes / Achter de schermen // VAN BRITT

‘Nee’ zeggen als…

…me iets gevraagd wordt, waarbij ik niets meer zelf mag bedenken. Soms komt iemand met een opdracht waarbij alles al uitgedacht is. In een enkel geval zijn zelfs de spullen al gehaald. Of ik ‘even een traktatie in elkaar kan zetten’.¬†Dat ik productiemedewerker speel. En dat ben ik dus niet. Tenminste, niet alleen dat. Ik weet van mezelf dat ik een beter resultaat lever als ik zelf ook nog wat uit mag denken, als ik creatief mag zijn. De leukste opdrachten zijn die waarbij de omschrijving een beetje vaag is. Dat ik aan de slag kan met een idee, met een ontwerp en daarna het productiewerk pas. Een voorbeeld: dit speelkleed. De opdracht hiervoor luidde ‘een speelkleed in beetje retrostijl’. Dat was het. Heerlijk om te maken!

Behind the scenes / Achter de schermen // VAN BRITT

‘Nee’ zeggen als…

…datgene wat ik moet doen totaal niet past bij mijn stijl. Mensen die iets bij me bestellen, kennen mijn stijl vaak wel. Ze hebben dingen gezien op de site of bij anderen en daar komt dan een opdracht uit voort. Een enkele keer is het voorgekomen dat iemand iets in een hele duidelijke stijl wilde, die totaal niet de mijne was. Dan denk ik wel eens: waarom dan bij mij bestellen? Dus als zoiets zich voordoet, dan zeg ik ‘nee’. Dit is ook wel eens voorgekomen bij de creatieve catering die ik soms verzorg. Dat gaat meer om het creatieve, om beleving, dan om ‘lekker snacken’. Voor bitterballen moet je niet bij mij zijn.

Behind the scenes / Achter de schermen // VAN BRITT     Behind the scenes / Achter de schermen // VAN BRITT

‘Nee’ zeggen als…

…ik niet netjes behandeld word. Als iemand vier maanden na je offerte pas met een lauwe reactie komt (zet een vervaldatum op je offerte!). Als iemand grof tegen je is. Als iemand dwingend op je overkomt. Echt, zulke dingen gebeuren. En nog iets, wat ik hier toe wil voegen: afdingen. Natuurlijk mag iedereen vragen om een lagere prijs, maar als ik netjes onderbouw waarom dat niet kan, dan nog doorzeuren en op je gevoel willen spelen. Dan haak ik af. Je kunt geen handwerk/vakwerk verwachten voor Action-prijzen. Serieus, dat heeft echt eens iemand tegen me gezegd. De bewuste mevrouw wilde iets, ze wilde dat ik het maakte (meerdere custommade producten) en toen ik een prijs gaf, zei ze: “Maar bij de Action kan ik het voor … euro halen, alleen staat er dan niet dit en dat op en dat wil ik graag.” Snel naar de Action dan!!

‘Nee’ zeggen is soms moeilijk. Blijf netjes en leg uit waarom. En onderbouw het ook voor jezelf. Zeker in tijden wanneer het je financieel wat minder gaat, kan het aanlokkelijk zijn om maar alles aan te pakken wat op je pad komt. Maar dat loont op de lange termijn niet altijd. Want nu wil ik even terugkomen op de lijn van je bedrijf uitzetten. Als je weet waar je met je bedrijf heen wilt en je gaat dan een aantal opdrachten uitvoeren die niet veel met je visie te maken hebben, dan vaar je een andere koers. En voor je het weet blijf je de opdrachten uitvoeren die je eigenlijk niet wilt.

Nu zeg ik absoluut niet dat je alleen leuke opdrachten aan moet nemen. Helemaal niet. Maar als ik naar mezelf kijk, ben ik blij dat ik soms dingen niet gedaan heb, die wel op mijn pad kwamen. Ook al hadden we het dan een maand wat minder. En het is helemaal lastig als je een gezin hebt (met of zonder kinderen), want dan gaat het niet alleen maar over jezelf. Ik weet van mezelf dat ik prima een tijdje¬†basic kan leven. Of niet op vakantie gaan. Maar je wederhelft moet het daar ook mee eens zijn. Gelukkig delen Dennis en ik dezelfde visie over ambities en ondernemen en doen wat voor jouw bedrijf nodig is. We steunen elkaar daarin altijd. Ook als ik dus ‘nee’ zeg tegen een opdracht die voor onze portemonnee best goed was geweest.

‘Nee, nee, nee!!’ Nu lijkt het net of ik heel vaak ‘nee’ zeg en dat is helemaal niet zo. Maar ik wilde je een eerlijk beeld geven en daarom moest ik ook duidelijk zijn. Ik neem ook wel eens opdrachten aan waar ik helemaal niet zoveel aan verdien. Of waar ik minder zin in heb (dat ligt dan vaak aan drukte en niet aan mijn enthousiasme). Over het algemeen gebruik ik de volgende stelregel:

Neem een opdracht aan als je op twee van de volgende drie vragen met ‘ja’ kunt antwoorden:

1. Verdien ik er oké mee?

2. Vind ik het leuk om te doen?

3. Is het GOED om te doen? Vanwege aanzien, of ja, wat je uit wilt stralen met je bedrijf. Of liggen er meer opdrachten in het verschiet als je deze opdracht aanneemt.

Het komt dus voor dat ik iets doe omdat het me hoogstwaarschijnlijk meer werk op zal leveren en omdat ik het leuk vind. Maar qua geld is het dan misschien minder. En andere combinaties van twee van de drie vragen zijn natuurlijk ook mogelijk.

Het kan helpen om je werkwijze en/of je visie duidelijk op papier te zetten. Voor jezelf. Maar je kunt deze ook openbaar maken. Bij mij staan visie + werkwijze gewoon hier op de site. Wees eerlijk, naar anderen, maar zeker ook naar jezelf.

Ga naar deel 2.

Bij deze blogpost een paar ‘behind the scenes’ foto’s. Soms moet ik hele constructies maken om de juiste foto te maken. En dat moet vaak snel, want ik fotografeer bij daglicht.

Stevie // VAN BRITT

De laatste schooldag

Gisteren is ook de vakantie in het zuiden van Nederland begonnen. Voor Stevie was dit de eerste laatste schooldag. Dat klinkt tegenstrijdig, h√®. Lees het nog maar eens. ūüėČ

Voor heel veel ‘standaard’feestdagen, zoals kerst en Pasen, hebben wij hier in huis geen echte tradities. Dat komt ook omdat Dennis vaak werkt op die dagen. Dat is helemaal niet erg, ik ben dat van thuis uit ook gewend, omdat mijn ouders een horecazaak hadden. Maar ik probeer wel wat tradities te starten binnen ons gezin. Zo hebben we ieder jaar een adventskalender. En met Valentijnsdag knutselen we iets. En gisteren, op de laatste schooldag, bakte ik een taart. Voor de lunch.

Stevie // VAN BRITT

Ja, taart als lunch. En ijs. Dit wordt onze nieuwe traditie. Stevie vond het fantastisch, maar wilde wel per se op tafel zitten. Zo voegde zij ook iets toe aan onze traditie. Vanaf nu is dat dus ieder jaar ‘taart op tafel’.

White frosting on a chocolate cake / Wit glazuur op een chocoladetaart // VAN BRITT

De taart was trouwens een soort Mississippi Mud Pie in laagjes met perfecte witte frosting. Die ga ik vaker maken! Misschien wel deze zomer, want taartjes bakken staat ook op het programma. Net als heel veel in de speeltuin zitten, met water spelen, knutselen en eens kijken wat er hier in de buurt allemaal te doen is.

Wij gaan deze zomer niet op vakantie. De laatste jaren gaan we sowieso niet vaak weg, op een weekje Frankrijk na. Er kwam steeds iets tussen, steeds was iets anders belangrijker. Helemaal niet erg, hoor. Thuisblijven heeft zeker ook voordelen. Bovendien wilden Dennis en ik al heel lang een keer wat verder weg en dit jaar gaat dat dan ook gebeuren. We gaan pas in oktober, dus vullen we de zomer met kleine uitstapjes en leuke dingen hier thuis.

Wij werken daarnaast gewoon door deze zomer. Natuurlijk heeft Stevie wel vrij van school, dus zullen we hier en daar goed moeten plannen. Gelukkig is ze een heel makkelijk kind; ze vindt thuisblijven prima. Bij haar rapport zat een interview met haar. Op de vraag “Wat ga je doen in de zomervakantie?” antwoordde zij: “Dan ga ik lekker veel spelen.”

Steps // VAN BRITT

Wat zit er in mijn tas? – gymbag edition

Regelmatig zie ik ze voorbij komen. De ‘what’s in my bag’-artikeltjes op verschillende blogs. Wat er in mijn tas zit? Helemaal niet zo interessant. Geld, telefoon, paspoort en pinpas. En soms ook lippenbalsem of lippenstift. That’s it. M’n sporttas, da’s een ander verhaal! Wat zit er in de tas van een groepslesinstructeur?

Meer weten over de groepslessen die ik geef? Check streetdancelessen.vanbritt.nl.

Look in the mirror, Scrabble letters // VAN BRITT

Geef het door!

Ken je dat? Wil je een filmpje kijken op YouTube, krijg je eerst een advertentiefilmpje te zien. ‘U kunt deze advertentie overslaan over 5 seconden’ En heel vaak doe ik dat ook, de advertentie overslaan. Maar nu niet.

Het was een advertentie van Dove, van de zeepjes en de crèmes. In het filmpje werd een aantal moeders gevraagd naar hun plus- en minputen, wat hun lichaam betreft. Daarna werd hun dochters hetzelfde gevraagd. En, heel opvallend, de dochters somden dezelfde dingen op als hun moeders!

De gedachte erachter: wat jij denkt, geef je aan je kind door. En nog breder, je geeft het aan anderen door. Meisjes en vrouwen in dit geval. Dus door zelf het goede voorbeeld te geven, help je anderen. Want als jij vol zelfvertrouwen bent over je lichaam en dat ook laat zien (in je houding, in je taal, met je uitstraling), dan inspireer je anderen.

En het is niet alleen dat. Ik wil hier eigenlijk nog iets aan toevoegen. Namelijk dit:

Steun elkaar, Scrabble letters // VAN BRITT

Als jij, als vrouw zijnde, een knappe vrouw ziet, kun je dat dan altijd zo ‘laten zijn’? Of probeer je toch iets te zoeken dat minder is aan haar? Cellulitis bijvoorbeeld. Of zie je opeens dat ‘haar neus toch wel een beetje gek is’?

Vrouwen zijn hier ontzettend goed in, iets slechts zoeken bij iemand anders. En ik wijs hier echt niet met een streng vingertje naar anderen, hoor. Want ik maak me er zelf ook wel eens schuldig aan. Zeker op dagen dat ik me ook niet zo florissant voel. Er zijn ook dagen dat ik in de spiegel kijk en denk:

Aaaaah!, Scrabble letters // VAN BRITT

WAT ZIT MIJN HAAR VERSCHRIKKELIJK!!!! Of: PUISTJES!!!! Maar iedereen heeft van die dagen. Zelfs de aller-, allerknapste Doutzens en Giseles onder ons. Terwijl dat juist de vrouwen zijn waarbij je de ‘flaws’ gaat zoeken.

Twee dingen:

Wees lief voor elkaar, met name voor andere vrouwen en meisjes. Kam elkaar niet af. We doen allemaal ons best!

Voel je goed over jezelf. En ja, dat is soms heel moeilijk. Maar als het je eventjes niet lukt om jezelf goed te voelen gewoon puur voor jezelf, doe het dan voor andere vrouwen en meisjes in je omgeving. Wees een voorbeeld! Als jij je hoofd laat hangen vanwege je ‘te dikke bovenbenen’, wat zegt dat dan voor je dochter (die wellicht moeders genen, en daarmee benen, ge√ęrfd heeft)? Moet zij dan ook bij de pakken neerzitten? Dat wil je liever niet.

In mijn lessen gaat het eigenlijk altijd over ‘jezelf beter voelen’. De √©√©n wil afvallen, de ander wil een strakkere buik. En weer iemand anders wil gewoon lekker in haar vel zitten. Daar wordt dan ook hard aan gewerkt (dansen, yoga, spierverstevigende oefeningen…). Maar ook in je hoofd moet het goed zitten! Durf eens in de spiegel te kijken en je eigen, mooie zelf te zien.

Spiegel, Scrabble letters // VAN BRITT

Komende vrijdag ben ik jarig. Meestal trakteer ik alleen bij mijn streetdancegroepen, maar dit jaar ook bij alle groepslessen voor volwassenen. Want nog leuker dan zelf cadeautjes krijgen, vind ik het om cadeautjes uit te delen.

Ik maakte tweehonderd kaartjes met daarop de tekst YOU’RE AWESOME (de stempel hiervoor won ik bij een Awesome-give-away!) en daarboven een frame met een spiegeltje. Ieder kaartje werd ook voorzien van een bijpassende enveloppe.

Mirror postcards / Kaarten met spiegeltje // VAN BRITT     Mirror postcards / Kaarten met spiegeltje // VAN BRITT

Vanaf vanavond ga ik ze uitdelen. Er zitten ook briefjes bij met een verwijzing naar deze blogpost. Nee, niet om meer mensen naar m’n blog te krijgen, maar omdat ik nog zoveel meer wil zeggen over een positief zelfbeeld, lief zijn voor elkaar en complimentjes uitdelen. En dat gaat nu eenmaal niet tijdens een sportles, dus doe ik dat maar hier, op mijn blog.

Het kaartje verwijst tegelijkertijd naar mijn liefde voor echte post. Geen mailtjes, appjes, smsjes… Maar brieven, kaarten, enveloppen, pakketjes. Het blijft fijn om echte post op je deurmat te vinden.

Ik zou het supergaaf vinden als iedereen die een kaartje van mij ontvangt, dit weer doorstuurt. Naar iemand die het verdient. Naar iemand waar je bewondering voor hebt. Of iemand die je gewoon AWESOME vindt om wat diegene doet (werk, project, hobby). Dan krijgt iemand leuke post én een compliment! En daardoor gaat diegene wellicht wat meer rechtop lopen of verander je een baaldag in een dag met een lichtpuntje.

Maar dan moeten de mensen in je lessen hun cadeautje (het kaartje) eigenlijk weer afgeven? Ja, klopt, maar niet helemaal. Want het mes snijdt aan twee kanten! Door het geven van een compliment, voel je je zelf vaak ook beter. Over jezelf. Als ik dus tweehonderd kaartjes uitdeel, dan zijn er uiteindelijk vierhonderd mensen blij. Vierhonderd plus één, want ik word zelf ook heel gelukkig van dit project!

Note: de streetdance-kids krijgen allemaal een kaartje met een mooi kadertje waarin ze een portretje kunnen maken van iemand die ze leuk vinden. Voor hen wilde ik het niet te zwaar maken, maar wel de punten ‘echte post’ en ‘een complimentje geven’ overbrengen.

Meer over de stempel? Klik hier.
Het filmpje van Dove zien? Klik hier. (tip voor moeders: zakdoeken in de aanslag!)
Meer weten over mijn groepsfitnesslessen (en sportgerelateerde blogposts)? Klik hier.
Meer echte post? Klik hier.

Ik vind het supertof als je reageert op mijn blog en zeker op bovenstaand bericht. Ik denk namelijk dat iedereen zich hier wel (enigszins) in kan vinden. Dus schroom niet en laat een reactie achter. Dat vind ik altijd leuk!!