Tagarchief: kleding

Collections: week 3, een project over perfectionisme

Geen idee of jij, als lezer, mijn persoonlijke ‘collections’ project nog een beetje kunt volgen, maar dit is de deal: in de maanden mei en juni ben ik aan de slag gegaan met het woord ‘collections’ (foto’s maken, blogposts schrijven). Ik heb altijd al iets met verzamelingen gehad. Of dingen bij elkaar zoeken met een gemene deler. Daar heb ik nu zo’n beetje mijn persoonlijke project van gemaakt. In week 1 gaf ik je een kijkje in onze trap-collectie en in week 2 was er een raadsel. En hier kun je alles lezen hoe het zo gekomen is, mijn link met ‘collections’.

Collections // VAN BRITT

Terug naar week 3. Ooit maakte ik m’n eigen collectie kleding. Gewoon om zelf aan te trekken. Maar wel met een thema, namelijk perfectionisme. Ik ben een perfectionist, maar wel binnen het redelijke. Er is ook een tijd geweest dat dat niet zo was. Dan lag ik bijvoorbeeld nachtenlang wakker over een spelfout in een opstel voor school. En ik werkte heel hard. Want alles moest beter, mooier, perfecter!

Collections // VAN BRITT

Ik heb een hbo-opleiding gevolgd die verdeeld was in een major (wat je daadwerkelijk studeert, zogezegd) en een minor (vakken bij een andere opleiding, om je te specialiseren of juist te verbreden). Ik deed de minor Persoonlijke en Professionele Ontwikkeling. Er waren vier blokken, die alle vier een eigen onderwerp hadden. En ondertussen werkte je aan een allesverbindend project. De hele minor duurde een schooljaar.

Collections // VAN BRITT

Mijn project, je mocht het zelf inrichten binnen bepaalde kaders, ging over perfectionisme. Ik heb het. Waarom heb ik het? Hoe kom ik er vanaf? Of: hoe beperk ik het? Naast alle theorie, was er ook veel ruimte voor praktijk. Mijn plan was om een eigen kledinglijn te maken. Een collectie, voor mezelf. Met als thema: perfectionisme. Ik interviewde mensen die last hadden van perfectionisme. Of ermee konden dealen. Ook ging ik met NLP en cognitieve gedragstherapie aan de slag (let wel: de light versie, vooral de theorie, een echte therapie was het niet). Zo kwam ik bij tien trefwoorden die met perfectionisme te maken hadden.

Collections // VAN BRITT

De bedoeling was dat je anders aan de slag zou gaan dan je normaal gesproken zou doen. Ik zou alles eerst uitwerken, plannen maken, ontwerpen, tekenen. Dat is de denkende mens. Ik moest het daarom juist aanpakken als de spelende mens. Gewoon beginnen. Geen patronen. Meteen knippen en gaan! Misschien maak je wel fouten, maar daar speel je dan weer mee. Dat was, in het begin, erg lastig. Maar na een tijdje ging het me beter af en ontstonden er hele gave dingen, die niet gelukt waren als ik ze van tevoren had bedacht.

Collections // VAN BRITT

Deze jurk van het project heb ik nog steeds. En er zijn ook nog andere kledingstukken van de collectie die ik regelmatig draag.

Ik (lees: Dennis) maakte foto’s van de outfits. We deden dat in een speeltuin, om zo ook weer de spelende mens terug te laten komen. Ik maakte een boekje van de foto’s met daarbij korte verhaaltjes en gedichten (per trefwoord). Bij het boekje maakte ik een bijlage met ‘theorie’ over perfectionisme. Een soort werkboekje of extra katern.

Collections // VAN BRITT

Geheel in de stijl van de spelende mens, vergat ik een presentatie voor te bereiden (ja, echt!!) en dus ben ik gewoon in de collegezaal op het bureau gaan zitten en heb ik mijn verhaal gedaan. Geen sheets, geen PowerPoint, niks. Niemand heeft gemerkt dat dat per ongeluk was, want ‘het was helemaal in de stijl van je project!’ Prachtig!

Collections // VAN BRITT

De vier docenten waren erg tevreden over mijn project en ook over mijn portfolio. Je moest namelijk wel steeds de theorie van de blokken doorvoeren in je onderzoek en je project. Na afloop wilden er zelfs mensen het boekje hebben! Wat een eer! En na een paar weken kreeg ik zelfs een mailtje; of mijn project, met foto’s, gepubliceerd mocht worden in Egoscoop, een onderwijsblad. Heel leuk natuurlijk!

Collections // VAN BRITT

Maar het mooiste was het resultaat voor mezelf. Het perfectionisme is er nu nog, maar niet meer zo intens. En af en toe val ik er in terug, maar dan heb ik fijne mensen om me heen die me weer de juiste kant op duwen. En ook zie ik nu de patronen; waarom perfectionisme bij mij zo’n grote vormen aan kan nemen en wanneer ‘het’ de kop op steekt.

Collections // VAN BRITT

Persoonlijk verhaaltje dit. Maar wel iets waar ik trots op ben. Perfectionisme kan je echt gruwelijk in de weg zitten en aan de andere kant is het soms ook een hele mooie eigenschap. Je moet het alleen weten te doseren.

Ik schreef hier op mijn blog al eens eerder over perfectionisme. Dat artikel lees je hier.

‘Make, do and mend’: kleding repareren

Een knoopje aanzetten lukt je nog wel. En een heel klein gaatje ‘stoppen’ lukt je ook nog. Maar de rits van je nieuwe rok ‘loopt’ ook niet zo fijn. Of er zit een gat in je lievelingsspijkerbroek. Dan wordt het al moeilijker… Denk je… En dus breng je de rok weg voor een nieuwe rits. Of je gooit, met pijn in je hart, je lievelingsspijkerbroek in de vuilnisbak. Niet doen. Kleding repareren kun je, in veel gevallen, ook zelf.

Veel te vaak merk ik dat prima kledingstukken gewoon weg worden gegooid. In ging hier zelf weer eens over nadenken toen ik deze poster uit Flow Magazine zag:

Kleding repareren

Vertaald: maken, doen en herstellen. Het komt erop neer dat je vaker zelf iets maakt, iets doet om iets (beter) te maken en wat kapot is te herstellen.

En dus ging ik aan de slag met de kapotte lievelingsspijkerbroek van vriendin Katelijne. De broek was bij de achterzak uitgescheurd. Dat kun je niet maken zonder dat je ziet dat de broek gerepareerd is. Dus koos ik een kleur garen die flink afstak bij de broek. Klinkt gek, maar dan lijkt het eerder of het zo hoort, dan wanneer je garen in dezelfde kleur als de broek kiest. Het ziet er hip uit en, let’s face it, soms betaal je voor een hippe, kapotte broek meer dan voor eentje die ‘heel’ is.

Oja, ik heb ook nogal wat garen om uit te kiezen. Om het mezelf voortaan wat makkelijker te maken, ruimde ik alles een keertje goed op…

Kleding repareren     Kleding repareren

De zak waar het garen nu in zit, is er zo eentje voor foto’s. Ik had deze nog en het werkt prima zo. Ook weer helemaal in de ‘Make, do and mend’-stijl, want ik hergebruik iets wat ik nog had liggen.

Ik maakte de broek volgens deze manier. Deze tutorial maakte ik een tijdje terug en ik heb deze methode sindsdien vaker gebruikt om een broek te maken.

Als bedankje kreeg ik deze mooie pioenrozen…

Kleding repareren

Had echt niet gehoeven natuurlijk, maar ze zijn prachtig en ruiken bovendien geweldig. De hele woonkamer ruikt er naar.

Nu… die rits die niet lekker loopt, die ‘maak’ je door er met een kaars langs te raspen. Ik gebruik meestal een klein waxinelichtje, want dan hoef je geen grote kaars te verprutsen. Wat er over is van de kaars, bewaar ik bij mijn garen en naalden. Door het vet van de kaars ‘loopt’ de rits -meestal- weer prima.

Andere kleine reparaties:

-Als je (spijker)broek scheurt bij de knoop.
-Sokken stoppen.
-Een knoop aanzetten.
-Een gescheurde zoom repareren.
-Een trekkoord vervangen/inrijgen. Zo’n koordje aan de binnenkant van je joggingbroek bijvoorbeeld.

De basics die je voor kleine reparaties nodig hebt, zijn:

-Naalden

-Garen. Zwart en wit en eventueel ook kleuren. Vaak kun je bij Zeeman of Action ook een goedkoop setje kopen, zodat je voor de basics altijd wat in huis hebt.

-Een tornmesje. Zo’n puntig dingetje met een mini-snijvlakje in het midden.

-Een fijne schaar.

-Knopspelden.

-Veiligheidsspelden.

Ook handig om te hebben: een speldenkussen en een paar kleine lapjes stof. Dat kan ook van oude kleding zijn. Ik bewaar vaak kleding en oude lappen en lakens. Laatst kreeg ik trouwens nog een volle doos met mooie stoffen. Één lap had zelfs een merkje:

Kleding repareren

Grappig hè?

Misschien dat je na het lezen van dit artikel ook wel denkt: héé, die broek kan ik makkelijk zelf repareren. Probeer het eens. Lukt het niet, dan kun je ‘m altijd nog wegbrengen of bij de lapjes gooien.

Alle foto’s in het artikel van vandaag zijn gemaakt met behulp van de ‘A Beautiful Mess’-app. Met deze app kun je je foto’s opleuken en delen in bijvoorbeeld Instagram. Elsie en Emma, zussen en de makers van de app, hebben ook een heel mooi blog en ontwerpen jurken.

Dat ruimt lekker op!

Waar heb jij de kerstballen en -slingers neergezet? Ik heb ze op zolder opgeruimd. In een doos, op een vaste plek. Ja ja, pretty neat. Zo was de zolder niet altijd, hoor. Dat geldt eigenlijk ook voor de rest van het huis. Niet dat het een echte puinhoop was, maar het woord ‘rommeltje’ durf ik wel te noemen. Uiteindelijk heb ik alles aangepakt.

Opruimen. Waar te beginnen? Een paar tips:

-Begin klein. Je nachtkastje of een lade in de keuken. Gewoon, even wennen.

-Doe grote klussen als je daar echt de tijd voor hebt. Het is niet handig als je alles overhoop zet en dan weer drie volle dagen moet werken, rennen en vliegen. Dan staan je spullen maar te staan, stof te vangen. En het is voor jezelf niet prettig, want rommel in huis betekent vaak ook rommel in je hoofd.

-Onthoud dat het vaak eerst erger moet worden voor het beter wordt. Dit is vooral zo bij grote klussen (zolder opruimen, kledingkast uitmesten).
-Bijvoorbeeld: haal een kast helemaal leeg. Bekijk wat weg kan, wat je wilt bewaren en wat je wilt weggeven/verkopen. Dan weet je wat er terug in de kast moet en kun je een indeling maken en eventueel ook opbergboxen aanschaffen. Misschien kom je dan zelfs tot de conclusie dat de kast eigenlijk te klein is voor hetgeen je erin op wilt bergen.

-Hoeveel energie heb je? Stem de klussen af op de hoeveelheid energie die je hebt. Een zware kast versjouwen doe je als je veel energie hebt. Lange werkdag gehad, maar wil je toch even iets opruimen? Doe iets wat je zittend kunt doen, voor de tv misschien zelfs.

-Wil je iets per sé bewaren of twijfel je? Stel jezelf de vraag: als ik nu ga verhuizen, wil ik dan de moeite nemen om het in te pakken, mee te nemen en er een nieuwe plek voor te vinden? En om het steeds af te stoffen? Vaak weet je het antwoord dan wel.

-Sommige dingen gebruik je nooit, maar je wilt er ook geen afstand van doen. Vanwege emotionele waarde misschien. Prima. Zoek er een goede plek voor en ruim het netjes op.

Tips over kleding:

-Verkoop je kleding: op Marktplaats of de rommelmarkt.

-Geef je kleding weg: aan vriendinnen, de kringloopwinkel of deponeer kleding in de kledingcontainer.

-Organiseer een kledingruilpartij met vriendinnen. Gezellig én handig.

-Zitten er vlekken en/of gaten in de kleding? Direct in de vuilnisbak! Of bij je poetsdoeken.

-Al een jaar niet gedragen? Dan weet je het wel, hè… Weg ermee!

-Alhoewel… kleding waar ik over twijfel, doe ik in een doos die ik boven op de kast zet. Twee keer per jaar ruim ik m’n kast op en ‘dooskledingstukken’ die dan weer in de kast hangen, mogen weer een half jaar mee. Ik zet de doos trouwens bewust bovenop de kast; ik moet er een klein beetje moeite voor doen om een kledingstuk eruit te pakken. Vind ik die moeite teveel? Dan is het kledingstuk het kennelijk niet waard om terug in de kast te komen.

Aan de kant

Eerst wat inspiratie:

Kant onderaan de broekspijpen van je shorts.

Waterfall-top

Waterfall-top

Kort jurkje met driekwart mouwen

Alléén als je echt durft!: kanten handschoenen zonder vingers.

Hoe draag je zwart kant? Niet té gothic en zeker niet goedkoop! Een paar tips:

  • Draag één kanten item.
  • Kleur: combineer met zwart, vooral items als de waterfall-top.
  • Materiaal: combineer met leer en niet glanzende stoffen.
  • Stijl: combineer met simpel (katoenen shirt onder zo’n waterfall-top) en/of stoer. Met stoer bedoel ik leer, denim en studs. Voor studs geldt: don’t overdo it! Zeker niet in combinatie met kant.
  • Draag chunky sieraden. Kleine, vrouwelijke sieraden maken kant sneller truttig.
  • Wil jij wél zwart kant op een ‘truttige’ manier dragen of lekker gothic? Doen! Maar alleen als het bij je past. Anders voel je je akward en zie je er ook zo uit. 😉

Kijk voor nog meer inspiratie op mijn Pinterest-board ‘In pLACE’.