Tagarchief: Amerika

Balboa Park, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Road trippin’ deel 5: San Diego

De laatste Road trippin’ ging over Disneyland Anaheim. Van Anaheim reden we naar San Diego. De eerste stop: La Jolla. La Jolla is een badplaats binnen de grenzen van San Diego. Het schijnt een beetje ‘posh’ te zijn, met veel juweliers en boetiekjes. Daar hebben wij niet zoveel van gezien, behalve een superluxe supermarkt dan. Groente en fruit netjes opgepoetst in de schappen. Een prachtige traiteursafdeling. We raakten aan de praat met een oudere man die ons wilde vertellen over zijn recept voor apple & peach pie. Hij wilde van ons weten wat typisch Nederlands eten was. Bleken ze daar ook een aantal Nederlandse producten te hebben! Heel grappig. We kochten een belachelijk luxe fruitsalade en aten die op in een parkje, vlakbij de oceaan.

Draper Ave, La Jolla, California // photo: VAN BRITT

St. James by-the-Sea Episcopal Church, La Jolla, California // photo: VAN BRITT

St. James by-the-Sea Episcopal Church, La Jolla, California

St. James by-the-Sea Episcopal Church, La Jolla, California // photo: VAN BRITT

St. James by-the-Sea Episcopal Church, La Jolla, California

We hadden niet echt een reden om in La Jolla te stoppen. Behalve dat iemand ons verteld had dat het er mooi was. Nou, dat was het. Vanuit het parkje hadden we uitzicht op bovenstaande gebouwen. Het doet een beetje ‘Spanish mission’ aan.

Het parkje hoorde bij het lokale community center. Daar zijn we even naar binnen gelopen. Er was een soort dans/activiteitenzaal met een megagroot schilderij erin. Een drieluik.

La Jolla Recreational Center // photo: VAN BRITT

La Jolla Recreational Center

Een beetje een rare foto, maar anders kon het er niet op. Het schilderij hing eerst ergens anders (vandaar de vorm) en er kon geen geschikte plek voor gevonden worden. Dus het zou weg moeten. Toen kon het in het recreational center terecht. Je ziet Spanjaarden en native Americans op het eerste gedeelte. In het midden zie je de handel. En op de meest rechtse plaat staat de tocht die afgelegd moest worden naar het Westen. Dat is het verhaal in een notendop; er hing een A4tje bij met een beschrijving. Helaas geen foto van gemaakt en dus weet ik ook niet wie de schilder is. Ook Google helpt niet echt. Op de een of andere manier waren Dennis en ik er erg van onder de indruk. Vooral ook omdat het zo groot was. En het vertelde een verhaal, ’t was niet alleen maar mooi gemaakt.

La Jolla, California // photo: VAN BRITT

De oceaan bij La Jolla, California

Wat ons meteen opviel aan de oceaan hier, was de kleur. Niet gewoon donkerblauw, maar al vrij snel van de kust af werd het zwart. Alsof het er meteen heel diep was. Later, in het Natural History Museum, was er een expositie over deze streek en daar lazen we dat de oceaan bij La Jolla inderdaad direct heel diep is. Dat museum…echte aanrader!

 

The NAT, San Diego, California // photo: VAN BRITT

The NAT, San Diego, California

Ik heb alleen een foto van het gebouw. Kijk, Stevie wijst het hierboven even aan. 🙂 Want ik vind het altijd zo stom om in een museum foto’s te gaan maken. En hier was echt zoveel te doen, ik had niet eens tijd voor foto’s. Vaste exposities zijn een expositie over de streek (Coast to Cactus in Southern California) en een expositie van dino’s tot nu en dan op de streek gericht.

Balboa Park, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Balboa Park, San Diego, California

Het is ook echt een hands-on museum. Zo waren er snavels van verschillende zeevogels nagemaakt in hout. Met die snavels moest je dan proberen een schelp uit ‘zand’ te pikken. Het kwam er op neer dat de dieper begraven schelpdieren alleen door de vogels met de langste snavels gegeten werden. Ieder dier z’n eigen voedsel en daar is dat dier naar gebouwd, zeg maar.

Balboa Park, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Balboa Park, San Diego, California

Erg leerzaam, op een leuke manier verpakt. En met een kritische noot ook, want er was ook een gedeelte waar verteld werd over de invloed van mensen op de natuur. In Pacific Grove was bijvoorbeeld een groot deel van het strand overwoekerd met een bepaald plantje. Heel mooi, vonden wij. Maar het bleek dat dit plantje door mensen meegenomen was, helemaal niet oorspronkelijk voor de streek. Daardoor kregen de ‘native plants’ minder ruimte. Niet alleen Stevie heeft van alles geleerd in the NAT, maar Dennis en ik ook. Het is echt een museum voor jong en oud.

Balboa Park, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Balboa Park, San Diego, California

Het museum staat in Balboa Park. Een ontzettend groot park, ooit aangelegd voor de Panama-California Exposition. Er is van alles: een dierentuin, wandelroutes, musea, een botanische tuin.

Balboa Park, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Balboa Park, San Diego, California

Balboa Park, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Balboa Park, San Diego, California

Balboa Park, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Balboa Park, San Diego, California

Wij bezochten dus the NAT, de botanische tuin en Spanish Village Art Center. Dat laatste is een soort pleintje met allemaal ateliers/winkeltjes eraan. Kunstenaars aan het werk. Het zit tegenover the NAT en de botanische tuin zit er ook vlakbij, dus een combinatie-bezoekje kon prima.

Gaslamp Quarter, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Gaslamp Quarter, San Diego, California

Weer downtown bezochten we de Gaslamp Quarter. Laat ik het zo zeggen: hier wil ik heel graag nog eens terug, maar dan met Dennis alleen. Of met Stevie erbij als ze 21+ is, haha! Ik kan het het beste omschrijven als een soort hippe buurt met gave café’s en clubs. Ik denk dat je er gruwelijk goed uit kunt gaan.

Gaslamp Quarter, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Gaslamp Quarter, San Diego, California

Gaslamp Quarter, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Gaslamp Quarter, San Diego, California

Gaslamp Quarter, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Gaslamp Quarter, San Diego, California

Gaslamp Quarter, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Gaslamp Quarter, San Diego, California

Gaslamp Quarter, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Gaslamp Quarter, San Diego, California

We aten bij het Hard Rock Café, maar heel eerlijk, ik denk dat dit filiaal er hard aan moet trekken om de concurrentie in de buurt een beetje bij te kunnen blijven. Er zit wel een heel gaaf, modern hotel bij dit HRC.

Hard Rock Cafe, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Hard Rock Cafe, San Diego, California

In San Diego kun je trouwens echt fantastisch uit eten. Hoor mij nou…we hebben deze hele reis echt ALLEEN MAAR lekker gegeten. Serieus. Ik heb nergens gedacht: mwah. Maar goed, San Diego, qua eten, ook TOP. Ons hotel zat bij de marina, dus…vis eten! En hoe!

Jimmy's Famous American Tavern, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Jimmy’s Famous American Tavern, San Diego, California

Dennis had een tonijnburger…

Jimmy's Famous American Tavern, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Jimmy’s Famous American Tavern, San Diego, California

…ik had een soort jambalaya. Heel vervelend. Vooral met die biertjes erbij.

Oja, we hebben hier ook nog gegeten:

Old Town, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Old Town, San Diego, California

Old Town, San Diego. Wel wat toeristisch, werd ons verteld. Maar op de dag dat wij er waren, viel het mee, hoor. Er zaten juist locals te brunchen en het was er bovendien rustig.

Old Town, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Old Town, San Diego, California

Old Town, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Old Town, San Diego, California

Old Town, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Old Town, San Diego, California

Old Town, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Old Town, San Diego, California

Ja, en die brunch, hè. Wat kan ik er van zeggen? Breakfast burrito’s!

Old Town, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Old Town, San Diego, California

Maarrr, het gaafste, qua eten, in San Diego:

Lucha Libre, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Lucha Libre, San Diego, California

Lucha Libre!! Een echte tacoshop.

Lucha Libre, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Lucha Libre, San Diego, California

Lucha Libre, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Lucha Libre, San Diego, California

Een soft taco met biefstuk én garnalen. En fatsoenlijke nacho’s (niet zo ontiegelijk zout, Doritos!) met goeie guacamole.

Ja, Dennis en ik hebben hier bijna gehuild van geluk. 😉

Lucha Libre, San Diego, California // photo: VAN BRITT

Lucha Libre, San Diego, California

Stevie was vooral blij met het interieur, aangezien haar klas op school destijds De Superhelden heette. En zo’n masker, dat hoort bij een superheld. Oké.

Tot zover San Diego. Lees hier alle Road trippin’ verhalen.

 

Road trippin’ deel 4 (Disneyland Anaheim)

Ja, het is even geleden dat ik hier gepost heb, maar dan gaan we dan. Deel 4 van onze reis door Californië, Arizona en Nevada. Deze keer: Disneyland!! Nu 21 jaar geleden ging ik al eens eerder naar Disneyland in Anaheim, Los Angeles. Met mijn ouders en zusje. We kwamen daar aan en het bleek die dag net Halloweenparty te zijn. Leuk, zou je denken, maar voor de Halloweenparty moest je aparte kaartjes hebben. Je kon wel gewone kaartjes kopen, maar waar je normaal gesproken de dag pas laat afsluit met vuurwerk, moesten we nu al om 18.00 uur het park verlaten. Mensen die alleen een Halloweenkaartje hadden, kwamen er dan pas in. En mensen die zowel een dag- als een Halloweenkaartje hadden, mochten blijven. De Halloweenkaartjes waren uitverkocht voor die dag.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Ik heb het over 21 jaar geleden, hè. Toen bestelde je nog geen kaartjes via internet. Maar nu wel! Tijdens het plannen van onze route had ik er rekening mee gehouden dat we op een doordeweekse dag in Disneyland konden zijn. Want dan is het iets minder druk. In tegenstelling tot de andere hotels die we boekten, zetten we deze overnachtingen echt vast. Ik wist dus welke dag we in Disneyland zouden zijn en kon tickets op datum boeken. En op die datum was het Halloweenparty! Dus kocht ik er Halloweenkaartjes bij. Ja, dat was prijzig, maar ik vond het elke cent waard. Dat hele Halloweensfeertje gaf het écht iets extra’s. En, we hebben Trick Or Treat gedaan in het park. Bovendien konden we nu het vuurwerk wél zien, hoefden we niet om 18.00 uur het park uit. Wel moesten we tussen 17.00 uur en 18.00 uur een nieuw polsbandje halen, maar dit was lekker strak geregeld, kostte niet zoveel tijd.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Zo, dat was het technische verhaal over de kaartjes. Nu naar de beleving. Ja, je kunt het té uitgedacht vinden, té gemaakt. Wij vonden het alle drie geweldig. Het is echt he-le-maal af. En het is groot, maar zo voelt het niet. Ik vond het juist heel overzichtelijk. En wat is het schoon!

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Omdat het dus Halloween was, was het hele park versierd. En niet alleen het park, maar ook veel van de bezoekers. De echte Disneyfans liepen er rond in pakken waarvan ik dacht: huh? Is dat nu een ‘character’ van hier of iemand die over-the-top is gegaan met z’n outfit. Het kwam dan ook regelmatig voor dat we bezoekers met andere -verklede- bezoekers op de foto zagen gaan.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

De wachttijden vielen reuze mee. Vaak ook omdat je tijdens het wachten al van alles te zien had. Je zat al echt in het verhaal voor je de attractie in ging. En wij kunnen redelijk goed wachten, haha! Ook Stevie, gelukkig. Voor haar hadden we trouwens een buggy meegenomen deze vakantie. Hier zat ze er al anderhalf jaar niet meer in, maar op vakantie lopen Dennis en ik altijd vrij veel (als tegenhanger voor al het eten…). Bij elke attractie konden we de buggy gewoon kwijt, zonder problemen. We hadden een mini-slot meegenomen dat we steeds door één van de wielen haalden als we de buggy achterlieten. Dan konden medewerkers de buggy wel gewoon verplaatsen, mocht dat nodig zijn. Maar er echt mee weglopen dat kon dan weer niet. Nog een tip: hang iets opvallends aan de buggy, als je naar een pretpark gaat. Als er vijftig buggy’s staan, dan herken je de jouwe makkelijker.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Toen we het park inkwamen, liepen we direct naar ‘Tomorrowland’. Daar zijn onder andere Star Wars en Toy Story vertegenwoordigd. In de rij bij Star Tours (hoe vet!) raakten we aan de praat met een Amerikaanse, die haar kleinkind elk jaar meenam naar Disneyland. Ze vertelde ons dat we geluk hadden met het weer (heel warm), maar dat dat eigenlijk niet goed was voor de natuur aan de westkust. Veel bosbranden en droogte. En nu kwam er regen en dus ook modderstromen. Ze raadde ons aan om onze route nog even goed te bekijken voor de komende dagen. En inderdaad, een enkele weg sloot vanwege kans op ‘flooding’, de dag nadat we er gereden hadden. Dat hoorden we later en we zagen ook genoeg waarschuwingsborden. Onze route hoefde niet anders, maar daar hebben we echt wel naar gekeken, hoor. Als er gewaarschuwd wordt, dan is dat ook echt reeël!

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

De Amerikaanse oma 🙂 vroeg ons ook of dit de eerste keer Disneyland was. Dennis was al eens in Disneyland Parijs geweest en ik in Florida en Anaheim. Maar Stevie niet. Volgens de vrouw mocht zij dan een button halen bij één van de infobalies. Ik dacht nog: moeten we zo’n balie gaan zoeken, maar echt, je valt erover. Overal staan medewerkers klaar om je vragen te beantwoorden. En Stevie kreeg haar button! En niet van: “Hier heb je een button.” Nee, ze zijn ‘excited’ voor je, dat je voor het eerst naar Disneyland komt. Ja, heel Amerikaans, vast. Maar ik houd daarvan, heerlijk.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Er was zowel ’s middags als ’s avonds een parade. Die vond ik allebei fantastisch. Die in de avond heette ‘Paint The Night’ en dat was het ook! Vol lampjes! Zo knap hoe ze dat doen; de muziek komt uit vaste speakers, maar loopt wel gewoon door. Dus als The Lion King voor je staat, dan hoor je de muziek die daarbij hoort. Staat Belle juist aan het begin van de straat, dan horen ze daar muziek van Beauty & The Beast. En alles loopt vloeiend in elkaar over.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Stevie was helemaal in de wolken, want Minnie Mouse maakte een hartjesgebaar naar haar. Dat gezichtje! Het was té mooi. Maar het kon nog mooier: toen in de avondparade de wagen van Elsa & Anna uit Frozen aan kwam rijden! Ze kon niks meer zeggen, zat alleen maar te staren en ineens begon ze heel uitbundig te zwaaien. Alsof ze dacht: dit is mijn kans! “Anna! Elsa! Anna! Elsa! Dit zijn ze, mama! Dit zijn de echte!”

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

In Frontierland zit een Mexicaans restaurant. Dat gedeelte was dus helemaal versierd in Dia de los Muertos-stijl. Echt zo gaaf gedaan! Oh, wat zou ik daar graag ‘decorator’ zijn.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

We hadden trouwens twee overnachtingen geboekt in de buurt van Disneyland. Een hotel op loopafstand. We kwamen laat in de middag aan bij het hotel, omdat we vanuit Ventura eerst Los Angeles in gegaan waren (dat kun je hier lezen). Dat hebben we bewust zo gedaan. Na de incheck liepen we naar Downtown Disney. Dat is een soort straat, helemaal Disney. Winkels, restaurants. Je kunt er gratis ‘in’, want ze gaan er vanuit dat het je toch wel geld kost, haha! En inderdaad, er zat een Frozen-winkel. ‘Nuff said.

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

We aten bij House of Blues. Dat is een keten. Er zitten onder andere HOB-restaurants in Chicago, Boston, San Diego, Dallas en Houston. En dus eentje in Downtown Disney. De naam zegt het eigenlijk al een beetje; het is ook een concertzaal. Er treedt van alles op en zeker niet de minsten! Santana, Korn, Social Distortion…om maar wat namen te noemen. En elke plek waar eten, drinken en muziek op een gave manier verenigd worden is een goeie plek, wat mij betreft. 🙂

Na het eten liepen we terug naar het hotel. De volgende dag hadden we tijd genoeg. We liepen rustig naar het park. Onderweg kwamen we langs een 7-Eleven, waar we een ontbijt to-go haalden. Geen gedoe met parkeren, niet in alle vroegte opstaan, gewoon relaxed. Precies daarom wilden we graag twee overnachtingen bij Disneyland. Die tweede dag hadden we dus een volle dag in het park. Echt van 9.00 uur tot ver na middernacht (als het park sluit kun je namelijk Downtown Disney nog gewoon ‘in’.

En dan nu, een prachtig moment:

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

Heel zenuwachtig, zoals te zien hierboven.

Want…

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

“ECHTE PRINSESSEN!!”

Doornroosje (AKA Princess Aurora) en Assepoester (dat is natuurlijk Cinderella). Mensen die mij heel goed kennen weten precies hoe ik hier bij heb gestaan. 😉

Disneyland Anaheim, Halloween // VAN BRITT

In het hele park zijn steeds van deze ontmoetmomenten. Je kunt ze ter plekke opzoeken, wie, wanneer, waar? Wij hebben dat niet gedaan en maar gewoon aangesloten op momenten dat er een ‘character’ stond om foto’s mee te maken. Was top, dat zie je hierboven wel.

Ik vond het een TOPbeleving! Zou zo weer gaan. Het was ook echt een leuk park voor Stevie, die met haar 1.10 meter bijna overal al in mocht.

Lees hier alle reisverslagen.

KISS // photo taken at La Brea Av, Los Angeles by VAN BRITT

Road trippin’ (deel 3)

Het duurde even, maar hier is dan deel 3 van onze road trip door het westen van de Verenigde Staten. Deel 1 ging over de heenreis (met tips voor een verre vliegreis met een kleuter) en onze dagen in San Francisco. Deel 2 over San Francisco naar Big Sur. En deel 3 gaat over de trip van Pismo Beach, via Solvang en Ventura, naar Los Angeles.

Van Pacific Grove, wat behoorlijk wat naaldbomen had, reden we naar een echte kustplaats. Pismo Beach. Zonder iets of iemand te beledigen; het had iets Jersey Shore-achtigs. Dan bedoel ik die reality serie. Veel ‘bijzonder volk’ op de pier -die echt een flink eind het water in ging trouwens- maar iedereen liet elkaar gewoon ‘zijn’. Fijn mensen gekeken en heerlijk gegeten bij Brad’s BBQ Pit.

Brad's BBY Pit, Pismo Beach // foto: VAN BRITT

Hoe geniaal zijn die Triviantkaartjes op tafel?! Ik heb dat dus op m’n verjaardag ook zo gedaan, erg grappig! In Pismo Beach kwamen we er trouwens achter dat Stevie graag iets gezonds wilde eten. Oeps… Ze zag de salade, die bij mijn tri-tip sandwich hoorde (goddelijk!) en vroeg of ze die mocht hebben in plaats van haar Kids Menu. Niet dat we haar de eerste dagen alleen ongezond voedsel voor hadden geschoteld, hoor. Maar na sushi in San Francisco, vis in Monterey… wilde ze graag iets ‘normaals’. Nou, prima. Eet jij die salade maar op.

De rest van de reis hebben we hier wat meer op gelet. Dennis en ik vinden pancakes for breakfast heerlijk, maar Stevie maak je daar niet blij mee “Dat is voor woensdagmiddag, als je naar school bent geweest ofzo.” 🙂 Op de meeste dagen aten we een stevig ontbijt en dan pas ’s avonds weer. Tussendoor kochten we een (fruit)salade om te delen. Of een grote schaal met gesneden groente en yoghurtdip. Zelfs in het kleinste dorp konden we dit krijgen bij supermarkten en tankstations. En af en toe was een giant cookie onze lunch. Moet ook kunnen.

CAUTION: flat footwear should be worn on pier, Pismo Beach, California // photo: VAN BRITT

En dat was echt nodig! Ongelijke planken, die pier. Ik vind het dan wel apart dat er zo’n bordje hangt. Heeft natuurlijk te maken met rechtszaken en dergelijke, die de gemeente niet aan z’n broek wil hebben.

Pismo Beach, California // photo: VAN BRITT

Coastway, California // photo: VAN BRITT

Van Pismo Beach reden we naar Ventura. Via Solvang, een Deens dorpje. In 1911 stichten een aantal Denen deze ‘kolonie’. Er is bijvoorbeeld een beeld van Hans Christian Andersen:

Solvang, California // photo: VAN BRITT

…en verschillende gebouwen in een typische stijl:

Solvang, California // photo: VAN BRITT

Solvang, California // photo: VAN BRITT

We aten gebak bij een Deense bakkerij en bezochten een paar winkeltjes, waaronder een heel tof, klein speelgoedwinkeltje. Oh, ik wilde alles hebben, maar heb me ingehouden.

We liepen terug naar de parkeerplaats, maakten nog een foto van deze…

Solvang, California // photo: VAN BRITT

…en reden verder naar Ventura.

Ventura, California // photo: VAN BRITT

In Ventura ook een pier, maar het was behoorlijk warm en dus liepen we door de branding naar een gedeelte van het strand waar het wat ruiger werd en waar veel surfers hun kunsten vertoonden.

Toen we in Ventura arriveerden, wisten we niet zo goed wat we er van moesten vinden. We hadden het hotel op de gok geboekt. Nu is dat natuurlijk altijd wel een beetje zo, op de gok. Maar van Ventura kregen we niet echt hoogte. In welk stuk van de stad kun je het beste zitten? Waar kun je beter niet komen in de avonduren (met kind in buggy)? Dat was ons niet helemaal duidelijk. Uiteindelijk gebruikten we de dag om te wandelen langs het strand en te zwemmen in het zwembad bij het hotel. ’s Avonds wandelden we downtown. Dat was een straat met een paar zijstraten, meer niet. Maar wel leuke restaurantjes en het was er gezellig gemaakt door lampjes over de straat te spannen.

Ventura, California // photo: VAN BRITT

We aten heerlijke taco’s bij The Taco Joint, dronken een Corona en liepen terug naar het hotel, want de volgende dag zou druk worden. We startten de dag bij de diner bij het hotel. Alsof de tijd had stilgestaan! En alleen maar oude vrouwtjes in de bediening. Met hoog haar! 🙂

Na een fijn ontbijt, reden we naar Los Angeles. Dennis wilde graag naar een aantal winkels op La Brea Avenue en naar Wacko/Soap Plant, een winkel vol kunstboeken, posters, figurines en heel veel hebbedingen. Maar echt heel veel!

La Brea vond ik leuk! Toffe winkels, waar nieuw (en soms erg prijzig) gecombineerd werd met vintage. En artsy graffiti op elke hoek van de straat:

La Brea Av, Los Angeles, California // photo: VAN BRITT

We bezochten onder andere een winkel vol modestoffen, een lunchroom waar we een sapje met matcha thee dronken, een MEGAgrote winkel waar dus nieuw en oud gecombineerd werden en dit zat er ook:

La Brea Av, Los Angeles, California // photo: VAN BRITT

La Brea Av, Los Angeles, California // photo: VAN BRITT

Een ‘winkel’ vol spullen uit films, gevelbelettering, standbeelden, uithangborden… We konden niks meenemen uiteraard, maar gaaf om even te struinen.

In elke winkel die we bezochten op La Brea werden we zeer vriendelijk ontvangen. Bij Trading Post vertelden we de eigenaar dat we uit Nederland kwamen en dat we zijn winkel via Instagram kenden. Vervolgens vertelde hij ons enthousiast het hele verhaal over zijn winkel. Hij vertelde over zijn afkomst, de merken die hij in de winkel had, de leukste winkels op La Brea… En hij wilde ook nog onze route weten, zodat hij ons tips kon geven. Ook andere bezoekers in de winkel hoorden van onze plannen om bijvoorbeeld Salvation Mountain te bezoeken en voor we het wisten waren er meerdere mensen vol enthousiasme een leuke route voor ons uit aan het stippelen! De eigenaar van de winkel pakte pen en papier en met een briefje vol tips (en Dennis een paar gave schoenen!) verlieten we de winkel weer.

Ik krijg vaak te horen: “Ik snap niet dat Amerika je zo trekt. Amerikanen zijn toch ontzettend oppervlakkig?” Bovenstaand voorbeeld laat precies zien hoe anders het is. Als je op een hoek van de straat met je routekaartje staat te klooien, dan komt er meteen iemand naar je toe, “Can I help you? Where do you want to go?” En ja, misschien zijn ze je direct na zo’n gesprek vergeten, kan best. Maakt dat uit? Over de gehele reis gezien hebben wij alleen maar vriendelijke en zeer behulpzame mensen meegemaakt. Mensen die graag vertellen over hun woonplaats of streek. Over de natuur in de omgeving. Welke musea de moeite waard zijn om met een kind te bezoeken. Waar je de beste taco’s kunt eten en het lekkerste biertje kunt drinken.

Meer lezen over deze reis? Klik dan hier.

Road trippin’ (deel 2)

Deel 1 ging over de start van onze reis, de vliegreis en San Francisco. Vandaag verder. Richting Monterey en Big Sur.

Pacific // photo: VAN BRITT

Nog bij San Francisco reden we naar de Grote Oceaan, hier heet ‘ie Pacific Ocean. Stevie was er nogal stil van. Waarschijnlijk omdat ze denkt dat er zeemeerminnen in zwemmen.

Pacific // photo: VAN BRITT

We volgden hier de Pacific Coastway, de Highway One. Onze eerste tussenstop: Año Nuevo State Park. Hier konden we ook even echt met onze voeten in de Pacific.

Pacific // photo: VAN BRITT

Na het maken van deze foto moesten we rennen; er kwam een hoge golf en binnen een paar seconden lag deze rots in de zee. Niks ergs, hoor. Gewoon natte voeten, was ook niet erg geweest. We doen geen gevaarlijke dingen. Bovendien staan er overal borden met wat wel/niet mag en daar houden we ons netjes aan.

Pacific // photo: VAN BRITT

Een stuk boomstam op het strand. Helemaal glad van het zand…

Pacific // photo: VAN BRITT

…en pee-ka-boo!!

Next stop:

Dennis The Menace Playground, Monterey // photo: VAN BRITT

Haha! 🙂

Dit moest natuurlijk even. Dennis The Menace Playground in Monterey.

We wilden in Monterey verblijven en kozen uiteindelijk voor het rustigere Pacific Grove. Totaal geen spijt van gehad!! Het was er zó mooi!!

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Alle huizen hadden wel iets bijzonders: een mooie pastelkleur, een toffe veranda of gruwelijk groot. Het huis hierboven is het museum bij Monarch Grove.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Monarch Grove is een soort parkje, speciaal aangelegd voor de monarch vlinder. In oktober trekken de monarch vlinders vanuit het noorden van de VS en het zuiden van Canada naar Californië en een deel van Mexico om te overwinteren. In Pacific Grove zijn de aantallen vlinders heel hoog. Daarom is er jaren geleden besloten een speciaal park te maken, Monarch Grove. Met planten die de vlinders aantrekken.

Je ziet de vlinder terug in het hele dorp. Elk huis heeft een afbeelding of beeld van de vlinder bij de voordeur, er is jaarlijks een vlinderparade (door de kleuterschool) en verschillende hotels, huizen en straten zijn naar de vlinder vernoemd.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We zagen al enkele vlinders, maar voor de echte trek waren we een aantal dagen te vroeg. Geen probleem, het was zo al mooi om te zien.

’s Avonds gingen we naar de pier in Monterey om te eten en gewoon even een kijkje te nemen. We zagen sealions en pelikanen en we aten ontzettend lekker bij een Italiaans restaurant.

Diner in Monterey // photo: VAN BRITT

Ik had cioppino. Niet typisch Italiaans, dit gerecht had z’n oorsprong in San Francisco. Het is een soort vissoep. De ober noemde het ‘stew’ (stoofpot), maar het was waterig genoeg om als soep te eten. Had ik al gezegd dat het ontzettend lekker was? 🙂

Omdat we ‘lang’ moesten wachten (nog geen kwartier, maar blijkbaar is dat hier lang), kregen we gefrituurde inktvis. Ook heerlijk! Knapperig korstje en sappige inktvis, niet dat hele rubberachtige.

Salt Water Taffy, Monterey // photo: VAN BRITT

Na het eten kocht ik nog salt water taffy. Slecht voor je tanden, maar oh zo lekker.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

^ Hoe mooi is Pacific Grove?!

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We maakten een lange wandeling langs de kust. Er zijn paadjes en overal staan bordjes met wat wel/niet mag. Duidelijk aangegeven dus.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

^ Dit bordje stond er ook! Praktisch naast ons hotel stond zelfs een bord dat er regelmatig ‘mountain lion activity’ gespot was. Wij zagen er geen…

Pelicans, Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

…maar deze dieren zagen we wél heel veel: pelikanen.

Pelicans, Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Het deed de Amerikanen op het wandelpad vrij weinig, haha! Maar wij stonden telkens te wijzen en te jubelen als er weer een stel pelikanen aan kwamen vliegen. Later, in Pismo Beach, zagen we ook nog een andere soort pelikaan. Een grotere, ook. Die vloog -natuurlijk- weg op het moment dat ik een foto wilde maken.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We vertrokken uit Pacific Grove en begonnen aan de 17 Mile Drive. Voor deze weg moet je betalen (tien dollar), maar dat vond ik het waard. We vergaapten ons aan de uitzichten op de Pacific én aan de supergrote huizen die er aan de route staan. Jeetje, wat een kasten!

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We reden door Carmel (ook al zo’n mooie plaats) en daarna door naar Big Sur. En daar rijd je dus zo de wolken in:

Big Sur, California // photo: VAN BRITT

Aaah!

Big Sur, California // photo: VAN BRITT

Geweldig mooi! Al had ik wel een paar keer de bibbers, want voor m’n gevoel reden we zo de aarde af, haha!

Volgende keer meer!!

Edit: meer zien van deze reis? Klik dan hier.

VAN BRITT

Road trippin’ (deel 1)

Yay!! Al zo lang een wens, maar nu komt ‘ie uit; ik zit deze blogpost te typen op een hotelkamer in de VS. Want daar ben ik nu, met Dennis en Stevie. Jaren geleden kwam ik hier met mijn ouders en zusje en nu mag ik het zelf gaan doen. De route uitstippelen, de hotels boeken, kiezen in welke diner we gaan ontbijten… *I love bacon*

In het kort onze route: San Francisco, Highway 1 (de weg langs de kust, supermooi!!), Halloween Party in Disneyland, San Diego, Palm Springs, Phoenix, Tucson, Flagstaff, Las Vegas. We vliegen dus weer terug vanaf een andere luchthaven (Las Vegas) dan waar we aankwamen (San Francisco). Tijdens het plannen van de reis, was ik steeds in een rondje bezig. Vliegen naar Los Angeles en terug vanaf Los Angeles bijvoorbeeld. En ineens realiseerde ik me dat dat helemaal niet hoeft. Deze optie was makkelijker; de route bevat zo precies wat we willen zien.

Stevie // VAN BRITT

Ik zag een klein beetje op tegen de heenreis. En niet voor mij, maar voor Stevie. Midden in de nacht vertrekken naar Schiphol, twee keer vliegen, auto ophalen… In totaal waren we bijna 24 uur onderweg. Maar ze deed het geweldig! Lekker geslapen, gespeeld en gekwebbeld. Geen probleem.

Mijn tips voor vliegen met een kleuter:

-knutselspullen: kleurtjes, doe-boeken, masking tape (afscheurbaar, want geen schaar) en vooral veel stickertjes.

-samen een plakboek over de reis maken. Ik maakte speciale plakboekstickers voor Stevie; thermometers om de temperatuur in te kleuren, kaartjes waarop het eten beschreven kan worden, landkaartjes om de route aan te geven. Later nog een blogpost hierover.

-eigen dekentje en knuffel mee. En eventueel sloffen of dikke sokken.

-een rietjesbeker. Geen geknoei op zo’n klein tafeltje.

-een luisterboek op de mp3-speler als je met een maatschappij reist waarbij anderstalige films worden aangeboden. Stevie keek de originele versie van Frozen, in het Engels dus, maar da’s alleen maar omdat ze die film van buiten kent.

-geef een klein cadeautje halverwege de vliegreis of als de verveling ernstig toeslaat. Voor Stevie had ik een speelsetje met twee poppetjes en wat kleertjes en toebehoren gekocht en in een leuk tasje gedaan. Ze heeft hier zeker twee uur mee gefröbeld en hele verhalen verzonnen met de poppetjes als hoofdpersonen.

-leg VOORAF uit dat de reis lang duurt en dat lopen niet mag in het vliegtuig, behalve als je naar het toilet moet. Zeg sowieso dat er een toilet is en dat er eten en drinken uitgedeeld wordt. Dat vinden volwassenen logisch, maar een kind dat nooit gevlogen heeft, weet dat niet.

-vertel dat het doorspoelen van het toilet een ontzettend hard geluid geeft!! Deze tip kreeg ik van een stewardess. En inderdaad, Stevie wist wat er kwam, schrok alsnog, maar kon het geluid plaatsen, omdat ik haar verteld had dat er een hard geluid zou komen.

Zo kon ik zelf ook nog een beetje ontspannen. Boekje lezen, muziek luisteren. Trouwens een dikke plus voor Lufthansa; met een gin-tonic en een zakje zoutjes naar The Great Gatsby kijken. Ik like het wel!!

Sunset, San Francisco // photo: VAN BRITT

Sunset in San Francisco

Stevie // VAN BRITT

Sushi!!

Om de hoek bij het hotel in San Francisco zat een leuk Japans restaurantje. Sushi, edamame en miso soup voor ons! Lekker! Na het eten waren we ka-pot. Snel terug naar het hotel en slapen.

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Rock that wall!! Street art in San Francisco

Breakfast @ Mel's Diner, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Breakfast @ Mel’s Diner

Voor we aan onze wandeling door San Francisco begonnen, eerst breakfast!! Yay!! *I DO love bacon*

Cupcakes, Pier 39, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Off The Grid, San Francisco, Calirfornia // photo: VAN BRITT

Cable car, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Cable car, San Francisco

San Francisco is supergaaf. Veel gezien, veel ook niet. Dennis en ik zijn allebei nogal van het ‘rondwandelen en wel zien wat we aantreffen’, dus dat hebben we gedaan en het beviel, ook hier, prima. ’s Avonds lekker gegeten bij Flipper’s, een hamburgertent. En ’s middags was een cupcake wel voldoende (ik had er eentje met heul veul chocolade!!). We liepen ook nog tegen een food truck festival aan (Off The Grid), maar helaas was dat pas tegen de avond open.

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

San Francisco is een hele fotogenieke stad, mede door de vele muurschilderingen. Wij bezochten China Town, Little Italy en Japantown. Die laatste vond ik het leukst.

Frozen yoghurt // photo: VAN BRITT

Mierzoet, maar oh zo lekker. Frozen yoghurt.

City Hall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

City Hall, San Francisco

San Francisco, California // photo: VAN BRITT     San Francisco, California // photo: VAN BRITT

San Francisco, California // photo: VAN BRITT

We hadden geluk!! Fleet Week in San Francisco. Grote schepen van de marine en stuntvliegwerk boven de baai. Ook de Blue Angels gaven een geweldige show weg.

Later meer!!

Edit: meer Road trippin’? Klik hier.