'Evidence bags' for Halloween candy bags // VAN BRITT

Snoepzakjes maken voor Halloween

Een freaky idee voor Halloween snoepzakjes: ‘evidence bags’ met snoepjes erin. Je kunt ze makkelijk zelf maken en er blijkt behoorlijk veel Halloweensnoep te vinden te zijn in Nederland. Salmiakspinnen, muizen van schuim, vampiertandjes…

Je hebt nodig:

-ziplock zakjes
-printeretiketten
-eventueel letterstempels en rode inkt
-pen of stift
-snoep

'Evidence bags' for Halloween candy bags // VAN BRITT

Maak etiketten met tabelletjes erop. Zet er de volgende onderdelen in: ‘case number’, ‘name’, ‘evidence number’ en ‘date’. Schrijf er met stift ‘candy’ op. Dit kan uiteraard ook met de printer.

'Evidence bags' for Halloween candy bags // VAN BRITT

Maak ook etiketten met het woord ‘EVIDENCE’ erop. Je kunt dit ook met een printer doen en dan een ‘gestempeld’ lettertype kiezen. Ik vond het wel leuk om dit met de hand te doen. Dus met letterstempels en rode inkt.

Plak beide stickers op een ziplock zakje, vul het zakje met snoep en je bent klaar.

Road trippin’ (deel 2)

Deel 1 ging over de start van onze reis, de vliegreis en San Francisco. Vandaag verder. Richting Monterey en Big Sur.

Pacific // photo: VAN BRITT

Nog bij San Francisco reden we naar de Grote Oceaan, hier heet ‘ie Pacific Ocean. Stevie was er nogal stil van. Waarschijnlijk omdat ze denkt dat er zeemeerminnen in zwemmen.

Pacific // photo: VAN BRITT

We volgden hier de Pacific Coastway, de Highway One. Onze eerste tussenstop: Año Nuevo State Park. Hier konden we ook even echt met onze voeten in de Pacific.

Pacific // photo: VAN BRITT

Na het maken van deze foto moesten we rennen; er kwam een hoge golf en binnen een paar seconden lag deze rots in de zee. Niks ergs, hoor. Gewoon natte voeten, was ook niet erg geweest. We doen geen gevaarlijke dingen. Bovendien staan er overal borden met wat wel/niet mag en daar houden we ons netjes aan.

Pacific // photo: VAN BRITT

Een stuk boomstam op het strand. Helemaal glad van het zand…

Pacific // photo: VAN BRITT

…en pee-ka-boo!!

Next stop:

Dennis The Menace Playground, Monterey // photo: VAN BRITT

Haha! 🙂

Dit moest natuurlijk even. Dennis The Menace Playground in Monterey.

We wilden in Monterey verblijven en kozen uiteindelijk voor het rustigere Pacific Grove. Totaal geen spijt van gehad!! Het was er zó mooi!!

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Alle huizen hadden wel iets bijzonders: een mooie pastelkleur, een toffe veranda of gruwelijk groot. Het huis hierboven is het museum bij Monarch Grove.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Monarch Grove is een soort parkje, speciaal aangelegd voor de monarch vlinder. In oktober trekken de monarch vlinders vanuit het noorden van de VS en het zuiden van Canada naar Californië en een deel van Mexico om te overwinteren. In Pacific Grove zijn de aantallen vlinders heel hoog. Daarom is er jaren geleden besloten een speciaal park te maken, Monarch Grove. Met planten die de vlinders aantrekken.

Je ziet de vlinder terug in het hele dorp. Elk huis heeft een afbeelding of beeld van de vlinder bij de voordeur, er is jaarlijks een vlinderparade (door de kleuterschool) en verschillende hotels, huizen en straten zijn naar de vlinder vernoemd.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We zagen al enkele vlinders, maar voor de echte trek waren we een aantal dagen te vroeg. Geen probleem, het was zo al mooi om te zien.

’s Avonds gingen we naar de pier in Monterey om te eten en gewoon even een kijkje te nemen. We zagen sealions en pelikanen en we aten ontzettend lekker bij een Italiaans restaurant.

Diner in Monterey // photo: VAN BRITT

Ik had cioppino. Niet typisch Italiaans, dit gerecht had z’n oorsprong in San Francisco. Het is een soort vissoep. De ober noemde het ‘stew’ (stoofpot), maar het was waterig genoeg om als soep te eten. Had ik al gezegd dat het ontzettend lekker was? 🙂

Omdat we ‘lang’ moesten wachten (nog geen kwartier, maar blijkbaar is dat hier lang), kregen we gefrituurde inktvis. Ook heerlijk! Knapperig korstje en sappige inktvis, niet dat hele rubberachtige.

Salt Water Taffy, Monterey // photo: VAN BRITT

Na het eten kocht ik nog salt water taffy. Slecht voor je tanden, maar oh zo lekker.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

^ Hoe mooi is Pacific Grove?!

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We maakten een lange wandeling langs de kust. Er zijn paadjes en overal staan bordjes met wat wel/niet mag. Duidelijk aangegeven dus.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

^ Dit bordje stond er ook! Praktisch naast ons hotel stond zelfs een bord dat er regelmatig ‘mountain lion activity’ gespot was. Wij zagen er geen…

Pelicans, Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

…maar deze dieren zagen we wél heel veel: pelikanen.

Pelicans, Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

Het deed de Amerikanen op het wandelpad vrij weinig, haha! Maar wij stonden telkens te wijzen en te jubelen als er weer een stel pelikanen aan kwamen vliegen. Later, in Pismo Beach, zagen we ook nog een andere soort pelikaan. Een grotere, ook. Die vloog -natuurlijk- weg op het moment dat ik een foto wilde maken.

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We vertrokken uit Pacific Grove en begonnen aan de 17 Mile Drive. Voor deze weg moet je betalen (tien dollar), maar dat vond ik het waard. We vergaapten ons aan de uitzichten op de Pacific én aan de supergrote huizen die er aan de route staan. Jeetje, wat een kasten!

Pacific Grove, California // photo: VAN BRITT

We reden door Carmel (ook al zo’n mooie plaats) en daarna door naar Big Sur. En daar rijd je dus zo de wolken in:

Big Sur, California // photo: VAN BRITT

Aaah!

Big Sur, California // photo: VAN BRITT

Geweldig mooi! Al had ik wel een paar keer de bibbers, want voor m’n gevoel reden we zo de aarde af, haha!

Volgende keer meer!!

Edit: meer zien van deze reis? Klik dan hier.

Halloween sweettable / Halloween desserttafel // VAN BRITT

Halloween toetjes- en snoepjestafel

Een jaar geleden mocht ik deze desserttafel maken. Precies op 31 oktober, Halloween. Dus heb ik de foto’s een jaartje bewaard, want om nu ná Halloween met dit thema te komen, dat vond ik jammer. Misschien breng ik je nu nog wel op ideeën voor komende Halloween. Want ook in ons land wordt het steeds bekender.

Hibiscus ginger cheesecake, Halloween sweettable / Hibiscus gember cheesecake, Halloween desserttafel // VAN BRITT

Ik zag de gekonfijte hibiscusbloemen liggen bij de groothandel en vond ze er zo wel spooky uitzien.

Whiskey chocolate cake pudding, Halloween sweettable / Whisky chocolade taart in een glaasje, Halloween desserttafel // VAN BRITT

Taart in een glaasje: whiskey en chocolade. BOO!! De taartjes presenteerde ik in een zwarte koffer.

Marshmallows with white chocolate and purple sprinkles, Halloween sweettable / Marshmallows met witte chocolade en paarse sprinkles, Halloween desserttafel // VAN BRITT

Marshmallows gedipt in witte chocolade en paarse sprinkles erop. Op de achtergrond: ‘modder’ (brownie) met wormen (snoepwormen). En witte Oreo’s met oranje, eetbare glitter.

Mocca cupcakes with an Oreo on the bottom, Halloween sweettable / Mokka cupcakes met een Oreo bodem, Halloween desserttafel // VAN BRITT

Mocca cupcakes with an Oreo on the bottom, Halloween sweettable / Mokka cupcakes met een Oreo bodem, Halloween desserttafel // VAN BRITT

Mokka cupcakes met een Oreo bodem en een mokkaboontje en meringue bovenop.

Lolly pops presented in a pumpkin, Halloween sweettable / Lollies in een pompoen, Halloween desserttafel // VAN BRITT

Lollies in een pompoen gestoken. En er was nog veel meer, snoep en taartjes. Maar zoals je ziet, zijn de foto’s niet je-van-het (m’n oude fototoestel, in de schemer…not so nice) en dit waren de foto’s ‘die wel gingen’. Ach ja, zo heb je een idee, toch?!

Happy Halloween!!

VAN BRITT

Road trippin’ (deel 1)

Yay!! Al zo lang een wens, maar nu komt ‘ie uit; ik zit deze blogpost te typen op een hotelkamer in de VS. Want daar ben ik nu, met Dennis en Stevie. Jaren geleden kwam ik hier met mijn ouders en zusje en nu mag ik het zelf gaan doen. De route uitstippelen, de hotels boeken, kiezen in welke diner we gaan ontbijten… *I love bacon*

In het kort onze route: San Francisco, Highway 1 (de weg langs de kust, supermooi!!), Halloween Party in Disneyland, San Diego, Palm Springs, Phoenix, Tucson, Flagstaff, Las Vegas. We vliegen dus weer terug vanaf een andere luchthaven (Las Vegas) dan waar we aankwamen (San Francisco). Tijdens het plannen van de reis, was ik steeds in een rondje bezig. Vliegen naar Los Angeles en terug vanaf Los Angeles bijvoorbeeld. En ineens realiseerde ik me dat dat helemaal niet hoeft. Deze optie was makkelijker; de route bevat zo precies wat we willen zien.

Stevie // VAN BRITT

Ik zag een klein beetje op tegen de heenreis. En niet voor mij, maar voor Stevie. Midden in de nacht vertrekken naar Schiphol, twee keer vliegen, auto ophalen… In totaal waren we bijna 24 uur onderweg. Maar ze deed het geweldig! Lekker geslapen, gespeeld en gekwebbeld. Geen probleem.

Mijn tips voor vliegen met een kleuter:

-knutselspullen: kleurtjes, doe-boeken, masking tape (afscheurbaar, want geen schaar) en vooral veel stickertjes.

-samen een plakboek over de reis maken. Ik maakte speciale plakboekstickers voor Stevie; thermometers om de temperatuur in te kleuren, kaartjes waarop het eten beschreven kan worden, landkaartjes om de route aan te geven. Later nog een blogpost hierover.

-eigen dekentje en knuffel mee. En eventueel sloffen of dikke sokken.

-een rietjesbeker. Geen geknoei op zo’n klein tafeltje.

-een luisterboek op de mp3-speler als je met een maatschappij reist waarbij anderstalige films worden aangeboden. Stevie keek de originele versie van Frozen, in het Engels dus, maar da’s alleen maar omdat ze die film van buiten kent.

-geef een klein cadeautje halverwege de vliegreis of als de verveling ernstig toeslaat. Voor Stevie had ik een speelsetje met twee poppetjes en wat kleertjes en toebehoren gekocht en in een leuk tasje gedaan. Ze heeft hier zeker twee uur mee gefröbeld en hele verhalen verzonnen met de poppetjes als hoofdpersonen.

-leg VOORAF uit dat de reis lang duurt en dat lopen niet mag in het vliegtuig, behalve als je naar het toilet moet. Zeg sowieso dat er een toilet is en dat er eten en drinken uitgedeeld wordt. Dat vinden volwassenen logisch, maar een kind dat nooit gevlogen heeft, weet dat niet.

-vertel dat het doorspoelen van het toilet een ontzettend hard geluid geeft!! Deze tip kreeg ik van een stewardess. En inderdaad, Stevie wist wat er kwam, schrok alsnog, maar kon het geluid plaatsen, omdat ik haar verteld had dat er een hard geluid zou komen.

Zo kon ik zelf ook nog een beetje ontspannen. Boekje lezen, muziek luisteren. Trouwens een dikke plus voor Lufthansa; met een gin-tonic en een zakje zoutjes naar The Great Gatsby kijken. Ik like het wel!!

Sunset, San Francisco // photo: VAN BRITT

Sunset in San Francisco

Stevie // VAN BRITT

Sushi!!

Om de hoek bij het hotel in San Francisco zat een leuk Japans restaurantje. Sushi, edamame en miso soup voor ons! Lekker! Na het eten waren we ka-pot. Snel terug naar het hotel en slapen.

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Rock that wall!! Street art in San Francisco

Breakfast @ Mel's Diner, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Breakfast @ Mel’s Diner

Voor we aan onze wandeling door San Francisco begonnen, eerst breakfast!! Yay!! *I DO love bacon*

Cupcakes, Pier 39, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Off The Grid, San Francisco, Calirfornia // photo: VAN BRITT

Cable car, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Cable car, San Francisco

San Francisco is supergaaf. Veel gezien, veel ook niet. Dennis en ik zijn allebei nogal van het ‘rondwandelen en wel zien wat we aantreffen’, dus dat hebben we gedaan en het beviel, ook hier, prima. ’s Avonds lekker gegeten bij Flipper’s, een hamburgertent. En ’s middags was een cupcake wel voldoende (ik had er eentje met heul veul chocolade!!). We liepen ook nog tegen een food truck festival aan (Off The Grid), maar helaas was dat pas tegen de avond open.

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT     Street art, rock that wall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

San Francisco is een hele fotogenieke stad, mede door de vele muurschilderingen. Wij bezochten China Town, Little Italy en Japantown. Die laatste vond ik het leukst.

Frozen yoghurt // photo: VAN BRITT

Mierzoet, maar oh zo lekker. Frozen yoghurt.

City Hall, San Francisco, California // photo: VAN BRITT

City Hall, San Francisco

San Francisco, California // photo: VAN BRITT     San Francisco, California // photo: VAN BRITT

San Francisco, California // photo: VAN BRITT

We hadden geluk!! Fleet Week in San Francisco. Grote schepen van de marine en stuntvliegwerk boven de baai. Ook de Blue Angels gaven een geweldige show weg.

Later meer!!

Edit: meer Road trippin’? Klik hier.

Stamping with leaves / Stempelen met blaadjes // VAN BRITT

Stempelen met bladeren

Vriendin Elke kreeg een zoontje, Siem. Ik wilde graag samen met Stevie iets knutselen, maar het moest ook weer niet té geknutseld overkomen. Wel iets om ook echt te gebruiken of mee te decoreren. Het werd dit schilderijtje van bladeren en vintage letters.

Stamping with leaves / Stempelen met blaadjes // VAN BRITT

Samen zochten we naar mooie bladeren. Het werden deze, aangezien het speeltuintje er bezaaid mee lag. Met een kwast bestreken we de blaadjes met verf (alleen groen, om er geen al te bonte kermis van te maken) en daarna drukten we de blaadjes voorzichtig op een canvas doek.

De letters komen van een oud spelletje. Beetje lijm erop en klaar.

Homemade vanille extract / Zelfgemaakt vanille extract // VAN BRITT

Zelf vanille extract maken

Eerder liet ik je hier al eens zien hoe je zelf vanillesuiker maakt. Nou ja, ‘maakt’…je doet suiker en vanillestokjes bij elkaar in een weckpot en that’s it! Maar toch. Lekkerder dan uit een zakje. In veel recepten voor taart of cake lees ook ‘een eetlepel vanille extract’. En ook dat kun je zelf maken.

Verwar extract niet met essence of aroma. Want dat is een wezenlijk verschil. Essence/aroma is onnatuurlijk; de vanillegeur is nagemaakt. Extract is natuurlijk. Je laat de vanillepeulen als het ware trekken in een flesje met alcohol.

Homemade vanille extract / Zelfgemaakt vanille extract // VAN BRITT

Kies allereerst de drank die je gaat gebruiken. Ik gebruikte wodka, want dat had ik nog. Maar rum kan ook. Giet de drank in een klein flesje en doe er minimaal één vanillepeul bij. Bij voorkeur over de lengte gehalveerd. Je hoeft geen ‘nieuwe’ vanillestokjes te halen. Ben je iets aan het bakken en gebruik je vanille? Dus dat je de vanille uit de peul moet schrapen? Dan doe je gewoon die ‘gebruikte’ vanillepeul in de drank. Datzelfde geldt voor de vanillesuiker; nieuwe peulen zijn niet per se nodig om dit recept te laten slagen.

Homemade vanille extract / Zelfgemaakt vanille extract // VAN BRITT

Sugar skull Barbie, keychain, diy // VAN BRITT

Sugar skull Barbie

Oké. Dit is een beetje een aparte diy. You either like it or you don’t. Misschien dat sommige mensen deze sleutelhanger een beetje freaky vinden. Maar ik houd hier wel van. Van een Barbie-hoofdje en een oude sleutelhanger (met loomelastiekjes) maakte ik een sugar skull Barbie. En ik gebruikte geen verf…nee…NAGELLAK!!

De echte sugar skulls, van suiker dus, worden in Mexico uitgedeeld met Día de los Muertos. Wij kennen dat hier ook, maar dan als Allerheiligen en Allerzielen. In Mexico is het een feestdag en ook op de Filipijnen en in Latijns-Amerika en de Verenigde Staten wordt deze dag gevierd. Het lijkt luguber, maar in Mexico is deze dag echt ‘een ding’, met veel kleur, pracht en praal. Schedels zie je veel terugkomen in de decoratie. Geïnspireerd daarop maakte ik deze sleutelhanger.

Sugar skull Barbie, keychain, diy // VAN BRITT

Moeilijk is het niet. Je moet er wel een klein beetje geduld voor hebben. Want de verschillende kleurtjes nagellak moeten tussendoor steeds drogen. Gebruik een dun penseeltje voor het aanbrengen van de nagellak. Maak het penseel schoon met nagellakremover.

Zorg, voor je begint, dat het gezicht schoon is. Steek de haren op. Dit kun je doen met naald en draad. Ook de stoffen bloemetjes en de sleutelhanger zette ik met naald en draad vast.

Bread pudding / Broodpudding // VAN BRITT

Broodpudding

Ik realiseer me echt wel dat dit niet zo’n gunstige foto is. Broodpudding… zet dát maar eens mooi op de foto. Misschien dat Martha Stewart dat kan, maar ik in ieder geval niet. Waarom dan toch een lelijke foto plaatsen? Omdat ik je deze tip om oud brood te verwerken niet wil onthouden.

Je hebt nodig:

-brood, dat nét niet meer lekker is om zo te eten. Je kunt ook broodjes en/of croissantjes gebruiken, werkt ook prima.
-eieren
-melk
-kaneel
-(vanille)suiker

En verder:

-ovenschaal
-mengkom
-garde of vork

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.

Scheur het brood in stukken en schik het in een ovenschaal. Maak een mengsel van een paar eieren en een flinke scheut melk. Hoeveel je nodig hebt hangt of van je ovenschaal en de hoeveelheid brood. Zorg dat het brood bedekt wordt, maar het hoofd niet onder te staan. Wat stukken brood die er bovenuit steken, da’s de bedoeling.

Beetje kaneel en (vanille)suiker erover en dan kan de schaal de oven in. Als de eieren gaar zijn en de bovenkant van de broodpudding is goudbruin, dan is het klaar.

Fijn weekend!

Bread pudding / Broodpudding // VAN BRITT

Britt // VAN BRITT

20 facts: twintig dingen over mij

Nou…daar gaat ‘ie dan. Twintig dingen over mij:

1. Ik houd ontzettend veel van muziek. Liever een avondje Youtube dan een avondje tv. Ik ken titels, zangers, zangeressen, bands en nog allerlei weetjes over een heleboel nummers. En teksten. Hele nummers ken ik uit mijn hoofd. Die kennis beslaat zo ongeveer mijn halve hersencapaciteit. Maar…ik ben NIET muzikaal. Heb wel een aantal jaar gitaarles gehad, maar kan er niks van.

Stoffen gitaar // VAN BRITT

Luchtgitaar spelen, dat kan ik wel. Of op dit stoffen exemplaar.

2. Rekenen…ik kan het niet. Ben er slecht in. Maar echt, HEEL SLECHT. Lang leve de rekenmachine.

3. Thuis draag ik soms Crocs. Alleen thuis! Want die zitten zo fijn als ik veel sportlessen heb gegeven en m’n voeten een beetje moe zijn.

4. Dit is een WordPress-website, waar ik zoveel mogelijk zelf aan heb geknutseld. Eigen foto’s, een eigen header. Ik ben geen pro, probeer alles zelf uit te vinden. Soms provisorisch. Zo ook met foto’s maken. Het bordje dat steeds terugkomt (zie je ook hiernaast –> met mijn profielfoto erop) is de achterkant van een puzzel van Stevie.

5. Als ik trek krijg, word ik ‘hangry’. Dus een combi van ‘angry’ en ‘hungry’.

Stevie // photo: VAN BRITT

Deze dame heeft daar ook last van, ‘hangry’ worden.

6. Vroeger vond ik sporten niet per se leuk. Ik deed dat omdat het erbij hoorde. Gym op school vond ik trouwens echt verschrikkelijk. En nu geef ik dus sportlessen…

7. Tot juni 2010 heb ik een walkman gebruikt. Geen discman. Geen mp3-speler. Ik nam altijd bandjes op.

Sony // photo: VAN BRITT

En deze heb ik nog steeds. En ik gebruik ‘m ook nog!

8. Juni 2010 kreeg ik een iPod. Hij kwam met de post en dat was raar; ik had helemaal niks besteld! Op de achterkant stond ‘Mrs. Meijs’ gegraveerd. Dat was dus Dennis’ huwelijksaanzoek aan mij. 🙂

9. Ik kwam er op de ochtend van onze bruiloft achter dat ik zwanger was. Na een mislukte IVM-poging (vergelijkbaar met IVF), zouden wij voor de tweede keer dit traject in gaan. Ik deed de test dus voor alle zekerheid, omdat ik dat weekend met de medicijnen moest beginnen. Maar het was niet meer nodig. Op 23 mei 2011 is Stevie geboren.

10. Mijn opa en oma hadden vroeger een speelgoedwinkel. Hoe gaaf is dat?! Het was heus niet zo dat mijn zusje en ik elke week iets uit mochten zoeken, hoor. Maar het had zeker voordelen. En het allergaafste vond ik niet het speelgoed, maar als ik met oma de etalage in mocht richten.
Mijn andere opa en oma, ook wel grappig om te vertellen, heetten Josef en Maria.

Maria // VAN BRITT

Gemaakt door Dennis, voor mijn 29ste verjaardag.

11. Ik ben een avondmens.

12. Ik heb iets met topografie. Op mijn elfde vroeg ik een atlas voor kerst. Zo’n hele uitgebreide. Ik heb ‘m nog. En dan maakte ik er een sport van alle hoofdsteden uit mijn hoofd te leren. Heb je niet zoveel aan, maar af en toe komt het van pas bij een quiz, haha!
Met Google Maps kan ik me ook goed vermaken. Satellietkaart, inzoomen, heerlijk! Puntje 12a: ik ben best een nerd…

Map // VAN BRITT

13. Ik ben bang van vogels. Je zal mij niet snel over de Dam zien lopen (duiven! ieuw!).

14. Ik ken ‘high highs’ en ‘low lows’. Ik voel me zelden ‘stationair’. Maar daar ben ik me inmiddels wel van bewust en ik kan er ook mee dealen. Het heeft ook voordelen, denk ik. Ik heb wel eens gelezen dat creatieve mensen dat vaker hebben.

15. De basisschool en de middelbare school vond ik super! Ik zou zo weer terug naar groep 7 willen, dat vond ik het leukste jaar.

16. Als ik een kiwi eet, zwelt m’n tong op. Kan ik dus niet tegen. Jammer, want laat ik kiwi’s nu net heerlijk vinden.

Kiwi // photo: VAN BRITT

17. Als ik uitga ben ik lid van de club ‘ja, ik ga zo mee naar huis en dan niet gaan’ 😉
Stapavondjes, da’s altijd nachtwerk bij mij. Ik ben dan vaak de laatste in de kroeg. Op feestjes doe ik dat ook, máár dan ruim ik ook mee op!

18. 1985 is mijn geboortejaar, maar ik had ook best van 1965 willen zijn. Qua kleding en muziek vooral. En dat sommige dingen simpeler waren, er was minder keus. Dat nu vaak ALLES kan, daar word ik soms gek van. Tegelijkertijd is dat ook mooi natuurlijk, maar vijftig soorten chips om uit te kiezen, pfff, dan weet ik het niet meer.

Nummer 19 en 20 zijn lijstjes met ‘STOM’ en ‘GAAF’:

Stom!! // VAN BRITT

Gaaf!! // VAN BRITT

Bovenstaande lijstjes maakte ik een tijdje geleden al. Bij de Amerika-reis stond nog ‘hopefully soon’. Maar de reis is inmiddels geboekt. Yay! 🙂

Zo. Dat waren twintig(+) facts about me. Ik hoop dat je dit leuk vond om te lezen. Het is allemaal waar, hihi! En sommige dingen zijn ook best persoonlijk. Puntje 9 vooral. Waarom ik dat toch hier op de website zet? Het is nog zo’n taboe. Helaas. Zo ervaar ik het tenminste. En dat is ook wat Claudia van Loon merkte. En dus schreef ze er een boek over. Om IVF bespreekbaar te maken, om mensen die er zelf doorheen gaan een herkenbaar verhaal te laten lezen, om naasten die er -gelukkig- niet mee bekend zijn een inkijkje te geven in zo’n heftig traject.

Het boek heet ‘Spuiten & snikken’, je vindt het onder andere op Claudia’s eigen website, www.claudiavanloon.nl. Heel eerlijk, ik heb het boek niet gelezen, omdat ik dat (nog) niet kan (wow, weer persoonlijk), maar ik heb Claudia wél gemaild dat ik het zo geweldig vind dat ze het boek geschreven heeft en dat het onderwerp zo wat meer bespreekbaar wordt. Ze mailde direct terug, zo lief!

Natuurlijk zijn er meer boeken met dit onderwerp, maar wat me zo aansprak is dat Claudia van mijn leeftijd is. Zelf was ik begin twintig toen we het traject in gingen en dat maakte de reacties van anderen vaak…tja…bot. Laat ik het netjes zeggen. “Je bent nog zo jong.” “Ga het nog maar even proberen.” (!) “Waarom wil je nu al kinderen? Ga eerst eens wat anders doen met je leven.” Pijnlijk. Zeker omdat er een heel medisch verhaal achter zat en wij dit echt niet ‘gewoon voor de lol’ gingen doen. Sommige mensen…pfff. En daarom is het dus goed dat Claudia’s boek er is!

Is er nog iets wat je écht moet weten van mij? Vraag het gewoon! Hieronder in de comments of per mail.