KISS // photo taken at La Brea Av, Los Angeles by VAN BRITT

Road trippin’ (deel 3)

Het duurde even, maar hier is dan deel 3 van onze road trip door het westen van de Verenigde Staten. Deel 1 ging over de heenreis (met tips voor een verre vliegreis met een kleuter) en onze dagen in San Francisco. Deel 2 over San Francisco naar Big Sur. En deel 3 gaat over de trip van Pismo Beach, via Solvang en Ventura, naar Los Angeles.

Van Pacific Grove, wat behoorlijk wat naaldbomen had, reden we naar een echte kustplaats. Pismo Beach. Zonder iets of iemand te beledigen; het had iets Jersey Shore-achtigs. Dan bedoel ik die reality serie. Veel ‘bijzonder volk’ op de pier -die echt een flink eind het water in ging trouwens- maar iedereen liet elkaar gewoon ‘zijn’. Fijn mensen gekeken en heerlijk gegeten bij Brad’s BBQ Pit.

Brad's BBY Pit, Pismo Beach // foto: VAN BRITT

Hoe geniaal zijn die Triviantkaartjes op tafel?! Ik heb dat dus op m’n verjaardag ook zo gedaan, erg grappig! In Pismo Beach kwamen we er trouwens achter dat Stevie graag iets gezonds wilde eten. Oeps… Ze zag de salade, die bij mijn tri-tip sandwich hoorde (goddelijk!) en vroeg of ze die mocht hebben in plaats van haar Kids Menu. Niet dat we haar de eerste dagen alleen ongezond voedsel voor hadden geschoteld, hoor. Maar na sushi in San Francisco, vis in Monterey… wilde ze graag iets ‘normaals’. Nou, prima. Eet jij die salade maar op.

De rest van de reis hebben we hier wat meer op gelet. Dennis en ik vinden pancakes for breakfast heerlijk, maar Stevie maak je daar niet blij mee “Dat is voor woensdagmiddag, als je naar school bent geweest ofzo.” 🙂 Op de meeste dagen aten we een stevig ontbijt en dan pas ’s avonds weer. Tussendoor kochten we een (fruit)salade om te delen. Of een grote schaal met gesneden groente en yoghurtdip. Zelfs in het kleinste dorp konden we dit krijgen bij supermarkten en tankstations. En af en toe was een giant cookie onze lunch. Moet ook kunnen.

CAUTION: flat footwear should be worn on pier, Pismo Beach, California // photo: VAN BRITT

En dat was echt nodig! Ongelijke planken, die pier. Ik vind het dan wel apart dat er zo’n bordje hangt. Heeft natuurlijk te maken met rechtszaken en dergelijke, die de gemeente niet aan z’n broek wil hebben.

Pismo Beach, California // photo: VAN BRITT

Coastway, California // photo: VAN BRITT

Van Pismo Beach reden we naar Ventura. Via Solvang, een Deens dorpje. In 1911 stichten een aantal Denen deze ‘kolonie’. Er is bijvoorbeeld een beeld van Hans Christian Andersen:

Solvang, California // photo: VAN BRITT

…en verschillende gebouwen in een typische stijl:

Solvang, California // photo: VAN BRITT

Solvang, California // photo: VAN BRITT

We aten gebak bij een Deense bakkerij en bezochten een paar winkeltjes, waaronder een heel tof, klein speelgoedwinkeltje. Oh, ik wilde alles hebben, maar heb me ingehouden.

We liepen terug naar de parkeerplaats, maakten nog een foto van deze…

Solvang, California // photo: VAN BRITT

…en reden verder naar Ventura.

Ventura, California // photo: VAN BRITT

In Ventura ook een pier, maar het was behoorlijk warm en dus liepen we door de branding naar een gedeelte van het strand waar het wat ruiger werd en waar veel surfers hun kunsten vertoonden.

Toen we in Ventura arriveerden, wisten we niet zo goed wat we er van moesten vinden. We hadden het hotel op de gok geboekt. Nu is dat natuurlijk altijd wel een beetje zo, op de gok. Maar van Ventura kregen we niet echt hoogte. In welk stuk van de stad kun je het beste zitten? Waar kun je beter niet komen in de avonduren (met kind in buggy)? Dat was ons niet helemaal duidelijk. Uiteindelijk gebruikten we de dag om te wandelen langs het strand en te zwemmen in het zwembad bij het hotel. ’s Avonds wandelden we downtown. Dat was een straat met een paar zijstraten, meer niet. Maar wel leuke restaurantjes en het was er gezellig gemaakt door lampjes over de straat te spannen.

Ventura, California // photo: VAN BRITT

We aten heerlijke taco’s bij The Taco Joint, dronken een Corona en liepen terug naar het hotel, want de volgende dag zou druk worden. We startten de dag bij de diner bij het hotel. Alsof de tijd had stilgestaan! En alleen maar oude vrouwtjes in de bediening. Met hoog haar! 🙂

Na een fijn ontbijt, reden we naar Los Angeles. Dennis wilde graag naar een aantal winkels op La Brea Avenue en naar Wacko/Soap Plant, een winkel vol kunstboeken, posters, figurines en heel veel hebbedingen. Maar echt heel veel!

La Brea vond ik leuk! Toffe winkels, waar nieuw (en soms erg prijzig) gecombineerd werd met vintage. En artsy graffiti op elke hoek van de straat:

La Brea Av, Los Angeles, California // photo: VAN BRITT

We bezochten onder andere een winkel vol modestoffen, een lunchroom waar we een sapje met matcha thee dronken, een MEGAgrote winkel waar dus nieuw en oud gecombineerd werden en dit zat er ook:

La Brea Av, Los Angeles, California // photo: VAN BRITT

La Brea Av, Los Angeles, California // photo: VAN BRITT

Een ‘winkel’ vol spullen uit films, gevelbelettering, standbeelden, uithangborden… We konden niks meenemen uiteraard, maar gaaf om even te struinen.

In elke winkel die we bezochten op La Brea werden we zeer vriendelijk ontvangen. Bij Trading Post vertelden we de eigenaar dat we uit Nederland kwamen en dat we zijn winkel via Instagram kenden. Vervolgens vertelde hij ons enthousiast het hele verhaal over zijn winkel. Hij vertelde over zijn afkomst, de merken die hij in de winkel had, de leukste winkels op La Brea… En hij wilde ook nog onze route weten, zodat hij ons tips kon geven. Ook andere bezoekers in de winkel hoorden van onze plannen om bijvoorbeeld Salvation Mountain te bezoeken en voor we het wisten waren er meerdere mensen vol enthousiasme een leuke route voor ons uit aan het stippelen! De eigenaar van de winkel pakte pen en papier en met een briefje vol tips (en Dennis een paar gave schoenen!) verlieten we de winkel weer.

Ik krijg vaak te horen: “Ik snap niet dat Amerika je zo trekt. Amerikanen zijn toch ontzettend oppervlakkig?” Bovenstaand voorbeeld laat precies zien hoe anders het is. Als je op een hoek van de straat met je routekaartje staat te klooien, dan komt er meteen iemand naar je toe, “Can I help you? Where do you want to go?” En ja, misschien zijn ze je direct na zo’n gesprek vergeten, kan best. Maakt dat uit? Over de gehele reis gezien hebben wij alleen maar vriendelijke en zeer behulpzame mensen meegemaakt. Mensen die graag vertellen over hun woonplaats of streek. Over de natuur in de omgeving. Welke musea de moeite waard zijn om met een kind te bezoeken. Waar je de beste taco’s kunt eten en het lekkerste biertje kunt drinken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *