Collections: week 3, een project over perfectionisme

Geen idee of jij, als lezer, mijn persoonlijke ‘collections’ project nog een beetje kunt volgen, maar dit is de deal: in de maanden mei en juni ben ik aan de slag gegaan met het woord ‘collections’ (foto’s maken, blogposts schrijven). Ik heb altijd al iets met verzamelingen gehad. Of dingen bij elkaar zoeken met een gemene deler. Daar heb ik nu zo’n beetje mijn persoonlijke project van gemaakt. In week 1 gaf ik je een kijkje in onze trap-collectie en in week 2 was er een raadsel. En hier kun je alles lezen hoe het zo gekomen is, mijn link met ‘collections’.

Collections // VAN BRITT

Terug naar week 3. Ooit maakte ik m’n eigen collectie kleding. Gewoon om zelf aan te trekken. Maar wel met een thema, namelijk perfectionisme. Ik ben een perfectionist, maar wel binnen het redelijke. Er is ook een tijd geweest dat dat niet zo was. Dan lag ik bijvoorbeeld nachtenlang wakker over een spelfout in een opstel voor school. En ik werkte heel hard. Want alles moest beter, mooier, perfecter!

Collections // VAN BRITT

Ik heb een hbo-opleiding gevolgd die verdeeld was in een major (wat je daadwerkelijk studeert, zogezegd) en een minor (vakken bij een andere opleiding, om je te specialiseren of juist te verbreden). Ik deed de minor Persoonlijke en Professionele Ontwikkeling. Er waren vier blokken, die alle vier een eigen onderwerp hadden. En ondertussen werkte je aan een allesverbindend project. De hele minor duurde een schooljaar.

Collections // VAN BRITT

Mijn project, je mocht het zelf inrichten binnen bepaalde kaders, ging over perfectionisme. Ik heb het. Waarom heb ik het? Hoe kom ik er vanaf? Of: hoe beperk ik het? Naast alle theorie, was er ook veel ruimte voor praktijk. Mijn plan was om een eigen kledinglijn te maken. Een collectie, voor mezelf. Met als thema: perfectionisme. Ik interviewde mensen die last hadden van perfectionisme. Of ermee konden dealen. Ook ging ik met NLP en cognitieve gedragstherapie aan de slag (let wel: de light versie, vooral de theorie, een echte therapie was het niet). Zo kwam ik bij tien trefwoorden die met perfectionisme te maken hadden.

Collections // VAN BRITT

De bedoeling was dat je anders aan de slag zou gaan dan je normaal gesproken zou doen. Ik zou alles eerst uitwerken, plannen maken, ontwerpen, tekenen. Dat is de denkende mens. Ik moest het daarom juist aanpakken als de spelende mens. Gewoon beginnen. Geen patronen. Meteen knippen en gaan! Misschien maak je wel fouten, maar daar speel je dan weer mee. Dat was, in het begin, erg lastig. Maar na een tijdje ging het me beter af en ontstonden er hele gave dingen, die niet gelukt waren als ik ze van tevoren had bedacht.

Collections // VAN BRITT

Deze jurk van het project heb ik nog steeds. En er zijn ook nog andere kledingstukken van de collectie die ik regelmatig draag.

Ik (lees: Dennis) maakte foto’s van de outfits. We deden dat in een speeltuin, om zo ook weer de spelende mens terug te laten komen. Ik maakte een boekje van de foto’s met daarbij korte verhaaltjes en gedichten (per trefwoord). Bij het boekje maakte ik een bijlage met ‘theorie’ over perfectionisme. Een soort werkboekje of extra katern.

Collections // VAN BRITT

Geheel in de stijl van de spelende mens, vergat ik een presentatie voor te bereiden (ja, echt!!) en dus ben ik gewoon in de collegezaal op het bureau gaan zitten en heb ik mijn verhaal gedaan. Geen sheets, geen PowerPoint, niks. Niemand heeft gemerkt dat dat per ongeluk was, want ‘het was helemaal in de stijl van je project!’ Prachtig!

Collections // VAN BRITT

De vier docenten waren erg tevreden over mijn project en ook over mijn portfolio. Je moest namelijk wel steeds de theorie van de blokken doorvoeren in je onderzoek en je project. Na afloop wilden er zelfs mensen het boekje hebben! Wat een eer! En na een paar weken kreeg ik zelfs een mailtje; of mijn project, met foto’s, gepubliceerd mocht worden in Egoscoop, een onderwijsblad. Heel leuk natuurlijk!

Collections // VAN BRITT

Maar het mooiste was het resultaat voor mezelf. Het perfectionisme is er nu nog, maar niet meer zo intens. En af en toe val ik er in terug, maar dan heb ik fijne mensen om me heen die me weer de juiste kant op duwen. En ook zie ik nu de patronen; waarom perfectionisme bij mij zo’n grote vormen aan kan nemen en wanneer ‘het’ de kop op steekt.

Collections // VAN BRITT

Persoonlijk verhaaltje dit. Maar wel iets waar ik trots op ben. Perfectionisme kan je echt gruwelijk in de weg zitten en aan de andere kant is het soms ook een hele mooie eigenschap. Je moet het alleen weten te doseren.

Ik schreef hier op mijn blog al eens eerder over perfectionisme. Dat artikel lees je hier.

Een gedachte over “Collections: week 3, een project over perfectionisme

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.