Collections: week 1, onze trap (en een klein verhaaltje over Vida Blue)

Ruim zeven jaar wonen Dennis en ik nu in ons huis. Het is een nieuwbouwwoning, wij zijn de eerste bewoners. Al vanaf het moment dat we de bouwtekeningen zagen, wisten we wat we met de trap wilden: een soort Hard Rock Café stijl. Als we op vakantie zijn en er is een Hard Rock Café in de buurt, dan gaan we daar graag heen.

In Nederland zit er eentje (in Amsterdam), maar onze ‘favoriet’ zit in Barcelona. Ik zet favoriet even tussen aanhalingstekens, want we hebben nog maar een fractie van alle HRC’s gezien, hoor. Maar die in Barcelona heeft een fijne sfeer. Londen was ook heel gaaf, met een rondleiding door ‘The Vault’; een kluis met daarin een deel van de collectie van HRC. The Vault zit dan ook in een oud bankgebouw. Voor HRC’s worden vaak gave locaties uitgekozen, zo vond ik het heel apart dat die op Key West (Florida) in een woonhuis zat. Tenminste, echt zo’n huis wat daar precies in de straat paste. Heel gaaf!

Terug naar onze trap. In de aanloop naar de oplevering van ons huis, gingen we spullen verzamelen voor alle kamers. Een uitzet dus, maar ook een collectie voor onze trap. Concertkaartjes, posters, drumstokken… Dennis drumt, dus er hangen sowieso drumstokken en bekkens. En ook posters en dergelijke van zijn bands en backstagepasjes en foto’s van festivals/zalen waar hij ooit gespeeld heeft. Maar er hangt nog meer. Let’s start the tour!

Staircase / Trap // VAN BRITT

We hebben twee trappen. Die naar de eerste verdieping is dicht en die naar zolder is een open trap. De muren zijn tot boven toe rood (op een klein stukje na, zie je zo).

Steven Tyler, Aerosmith, for Got Milk? campaign // photo: VAN BRITT

Ik luister erg graag naar Aerosmith. Deze ‘Got Milk?’ advertentie met zanger Steven Tyler komt uit een tijdschrift. Het concertkaartje ernaast is van de 1997 Nine Lives tour. Daar ben ik met mijn moeder naartoe geweest. Ik was toen elf jaar. Tijdens het voorprogramma (Kula Shaker) was ik vooral erg onder de indruk van de megagrote zak wiet die mijn buren mee hadden genomen. “Mam, wat is dat?”

Cymbal, drumsticks, guitar, on the wall / Bekkens, drumstokken, gitaar, aan de muur // VAN BRITT

Drumstokken van Dennis.

Guitar on the wall / Gitaar aan de muur // VAN BRITT

Een oude gitaar van één van Dennis’ bandmaten. Zijn bijnaam toen: ‘The Stiffmeister’

Barbie's on the wall / Barbie's aan de muur // VAN BRITT

Mijn collector item Barbie’s. Cher en Marilyn Monroe. Ik heb deze twee en twee Hard Rock Café Barbie’s. Als kind speelde ik ontzettend veel met Barbie’s, echt, iedere dag. Later ging ik met mijn tante, die pluche beertjes spaarde, naar een winkel met collector Barbie’s en beren. Daar begon het te kriebelen, zo’n Barbie wilde ik ook. Ik zocht op de website van Mattel naar een mooie Barbie. Cher! Maar dan ook echt met een Cher gezicht. Van de Marilyn-pop heb je bijvoorbeeld ook ‘Barbie als Marilyn’, dan heeft ze een Barbie-gezicht. Deze Marilyn heeft een… ja, Marilyn-gezicht.

Bij de Barbie’s zit een standaard en een certificaat van echtheid. Hoe die standaard eruit ziet, geen idee, want de dozen zijn nooit open geweest. Dat hoort niet, haha! Ik ben niet van plan ze ooit te verkopen ofzo, ik wilde ze gewoon graag. En trouwens, in de doos van Cher (no pun intended) zit een heel klein deukje. Ik viel op Hollywood Boulevard, waar ik Cher kocht (no pun intended… again), over een hobbel in de weg, zodoende dat deukje. Echt jammer. Maar dat vind ik dan ook wel weer een mooi verhaal. Helaas was het geen glamoureuze film-val ofzo. 🙂

Concert tickets, on the wall, golden frames / Concertkaartjes, aan de muur, goudkleurige lijsten // VAN BRITT

Alle concertkaartjes die er hangen, zijn van onszelf. Dus wij zijn zelf naar dat concert geweest. Er hangen kaartjes van concerten van onder andere: Madonna, Aerosmith, John Fogerty, UB40, Kid Rock, Iron Maiden en Bryan Adams.

Staircase / Trap // VAN BRITT

Dit is de trap naar zolder. Rechtsboven zie je een gesigneerde foto van Vida Blue, voormalig Major League Pitcher voor onder andere de San Francisco Giants. Misschien zegt je dat niks, maar in de V.S. is hij nogal bekend. Ik wist dat niet. Natuurlijk, wil ik bijna zeggen.

Ik was, met mijn ouders en zusje, op vakantie in het westen van de V.S.. In San Francisco ging ik, samen met mijn vader, foto’s maken in het stadion (Candlestick Park) dat tegenover de camping lag waar we met onze gehuurde camper stonden. We liepen daar wat rond en er kwam een man op ons afgelopen. Hij groette ons, maar wij dachten dat hij het tegen een schoonmaker had die daar aan het werk was. Hij had natuurlijk snel door dat wij geen idee hadden wie hij was. En dat vond hij, waarschijnlijk, wel grappig, want hij liet ons het stadion zien. Hij deed lampen aan en vertelde over de tribunes die in elkaar konden schuiven, zodat het veld groter werd (er werd daar toen zowel baseball als football gespeeld).

Na de rondleiding vroeg mijn vader of hij een foto mocht maken. Van mij met die onbekende. Dat mocht niet, maar hij had wel foto’s voor ons, zei hij. In zijn auto. We liepen naar zijn auto, een donkerblauwe. “My name is Blue, like the car”, zei hij. Hij gaf ons foto’s van zichzelf (als pitcher dus) en signeerde ze met een donkerblauwe stift. Hij showde foto’s van zijn kleinkinderen. Daarna bracht hij ons met de auto terug naar onze camper aan de overkant.

Mijn vader besloot de foto’s mee te nemen naar een San Francisco Giants fanshop. Daar hingen dergelijke foto’s aan de muur, maar dan voor 98 dollar bijvoorbeeld. De medewerkers in de winkel konden het verhaal maar moeilijk geloven.

Rock-n-Roll Theatre // photo: VAN BRITT

Deze prent hing in het café van mijn ouders. Er staan zangers, zangeressen en bands op. Bob Marley, The Beatles, Elvis Presley. Het is een soort zoekplaatje. Waar is Wally?, maar dan met alleen maar ‘bekende’ koppen. Wie is wie?

Rock-n-Roll Theatre // photo: VAN BRITT

Grappig: de tekenaar en de assistent van de tekenaar zijn ook verwerkt de prent. Op www.rocktheatre.info staan alle namen genoemd, maar het is eigenlijk veel leuker om zelf na te gaan wie het allemaal zijn.

Ik zie onder andere David Bowie, Jim Morrison, Ozzie Osbourne, Debbie Harry, John Lennon, Paul McCartney, Rod Stewart, Bob Dylan, Bob Marley, Steven Tyler, Mick Jagger, Slash, Iggy Pop… Wie herken jij?

Een gedachte over “Collections: week 1, onze trap (en een klein verhaaltje over Vida Blue)

  1. Denise Beckand

    Wat een leuke sfeer, prachtige rode muur!! Je gasten doen er denk heel lang over om boven te komen, zoveel is er te bekijken 😉
    … Prince, Blondie, Frank Zappa, Stevie Wonder…

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.