Wining & dining

Ik kijk graag naar Masterchef, al heb ik daarbij wel m’n favorieten. De Australische variant kijk ik het liefst. Daar wordt zo gaaf gekookt! Nieuw-Zeeland is een goede tweede. De Nederlandse versie kijk ik nu ook, maar vorig jaar niet. De Amerikaanse versie, met Gordon Ramsay, vind ik meer om de sensatie gaan dan om het koken. Beetje jammer.

Een paar weken geleden werd er bij Masterchef Nederland… ik weet dat ze ‘Holland’ zeggen in het programma, maar kom op! 😉 …de opdracht gegeven om volgens een nieuwe trend te koken. De groep werd in twee teams opgesplitst en één groep kwam met ‘Shared dining’. Daarbij komt er een gerecht op tafel (of meerdere gerechten) en dat deel je dan. Ik heb een paar keer zo gegeten en vind het wel oké, maar ik heb toch liever een eigen bordje. Dan eet ik minder snel. En ik eet voldoende. Ik vind het tijdens een etentje ook wel gezellig om een beetje te kletsen en dan eet ik met shared dining niet altijd genoeg.

Misschien zeurderig, hoor. Maar ik merk gewoon dat bij shared dining het eettempo omhoog gaat. En dat vind ik zonde en eigenlijk niet nodig. Als ik uitgebreid kook, krijgt iedereen dus z’n eigen bordje. Ik ben dat wel anders gaan doen trouwens. Je zou kunnen zeggen dat dit de eettrend is in huize Meijs:

Geen voorgerecht, hoofdgerecht en dessert, maar meerdere kleine gerechten van ongeveer dezelfde grootte. Voorgerechtformaat of zelfs nog een beetje kleiner. Meer werk, ja, een beetje. Ik probeer het altijd wel slim aan te pakken door recepten te kiezen die ik snel op tafel heb staan. Soms houd dat in dat het wat meer voorbereidingstijd kost. Ondertussen heb ik dan genoeg tijd voor de -eventuele- gasten en/of om zelf ook van het eten en drinken te genieten.

Twee weken geleden kookte ik nog eens uitgebreid. Vooral voor Dennis en mezelf, maar Stevie pikte af en toe een beetje mee. Uren aan tafel zitten is er voor haar nog niet echt bij. Ze at twee gerechtjes aan tafel mee en verder speelde ze lekker buiten. We begonnen dan ook al ’s middags aan ons ‘diner’. Je moet dit een beetje zien als mijn ‘testkeuken’. Ik leg je zometeen uit waarom.

Ik maakte:

Roasted peppers / Geroosterde pepers // VAN BRITT

Geroosterde pepers, bij wijze van hapje vooraf.

Prosecco with pomegranate and grapefruit / Prosecco met granaatappel en grapefruit // VAN BRITT

Prosecco met granaatappel en grapefruit

Stuffed mushrooms / Gevulde champignons // VAN BRITT

Gevulde champignons

Parsnip and curry soup / Pastinaak en kerrie soep // VAN BRITT

Pastinaaksoep

Fennel salad / Venkel salade // VAN BRITT

Venkelsalade

Brandade // VAN BRITT

Brandade van makreel

Deconstructed Asianstyle salad / Gedeconstrueerde Aziatisch geinspireerde salade // VAN BRITT

Uhm… een lauwwarme, gedeconstrueerde, Aziatisch geïnspireerde salade.

Cod with chorizo and white bean puree / Kabeljauw met chorizo en puree van witte bonen // VAN BRITT

Kabeljauw met chorizo en puree van witte bonen. Dit ziet er misschien raar uit, maar de combinatie is zo lekker. Voor een volgende keer ga ik de chorizo wel verkruimelen en dan over de kabeljauw.

Scroppino // VAN BRITT

Scroppino

Chocolate cake with a heart of white chocolate with orange / Chocolade cakejes met een hart van witte chocolade met sinaasappel // VAN BRITT

Chocolade cakejes met een hart van witte chocolade met sinaasappel

Het zijn niet echt amuses, want een amuse is wat verfijnder. Het zijn gerechtjes op zich. Dit is: niet te moeilijk, simpel zelfs, maar wel lekker. Ik probeer trouwens altijd een zwaarder gerecht af te wisselen met iets lichts. Bijvoorbeeld: pastinaaksoep (zwaar), venkelsalade (licht), brandade (zwaar), Aziatische salade (licht)…

Tijdens zo’n middagje koken kan ik ook nog eens wat uittesten. Dat vind ik leuk om te doen. Bijvoorbeeld de kabeljauw samen met chorizo en witte bonen puree. Ik wilde weten hoe die smaken samen zouden zijn. Nu weet ik dat en kan ik er, in de toekomst, mijn voordeel mee doen en er een complexer gerecht mee maken.

Nu denk je misschien: je moet hier zoveel verschillende dingen voor in huis halen. Dat klopt, maar ik probeer het wel altijd zo te plannen dat ik de ingrediënten op meerdere manieren kan gebruiken. De venkel voor de venkelsalade bijvoorbeeld. De andere helft daarvan aten we de dag erna gegrild, aangevuld met paprika en wortel en blokjes chorizo (over van het kabeljauwgerecht). De onderdelen van de Aziatisch geïnspireerde salade werden ook een noedelsalade (twee dagen later), samen met de koriander die over was van de pastinaaksoep. En de prosecco die nodig was voor de scroppino was dezelfde als de bubbels vooraf (met granaatappel en grapefruit). Een keertje uitgebreid koken hoeft zo dus helemaal niet duur te zijn.

De komende weken zul je hier een paar van de gerechten nog eens voorbij zien komen. Mét een recept erbij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.