Over Nigella en goed kunnen koken…

Het is al bijna twee maanden geleden, maar de College Tour (NTR) met Nigella Lawson zit nog steeds in m’n hoofd. Wat een bijzondere en inspirerende vrouw! Ze staat heel relaxed in het leven en trekt zich niet zoveel van anderen aan. Tenminste, zo lijkt het en zo praat ze ook: stop met het denken aan wat anderen van je vinden, want alleen jij kunt bepalen wie je bent.

Ken je Nigella (nog) niet? Ze is een Engelse presentatrice en publiciste, heeft meerdere kookboeken geschreven en presenteerde haar eigen kookprogramma’s. Ze heeft twee kinderen. En, je ziet het niet aan haar, maar ze is 53 jaar! Da’s even de korte introductie, voor meer, klik hier.

53! Niet te geloven, toch? Wel zegt ze tijdens de uitzending, dat make-up haar wapenuitrusting is. Dat helpt haar. Maar aan de andere kant, wint haar luiheid het van haar ijdelheid, zo zegt ze en gaat ze ook vlot zonder make-up over straat. Ze zegt in de uitzending nog veel meer over uiterlijk, afvallen en ijdelheid, maar dat is niet waar ik het nu over wilde hebben. Nee, dan het koken!

‘Opinion-alert’: ik ga hieronder mijn mening geven. Geen ‘waarheid als een koe’, maar hoe ik het zie. Kun je daar niet tegen? Niet verder lezen dan, haha!

Goed kunnen koken. Ik vind dat Nigella ontzettend goed kan koken. Oké, even er vanuit gaande dat ze alle recepten zelf schrijft en kookt (daar twijfel ik eigenlijk niet aan). Waar het mij om gaat is het volgende: Nigella kookt met supermarktproducten en weet daar ‘toch’ iets lekkers van te maken. ‘Toch’, tussen aanhalingstekens, ja, want laten we eerlijk zijn; tegenwoordig word je doodgegooid met termen als ‘puur’ en ‘eerlijk’ en zinnen als ‘ik haalde dit op de markt’ en ‘bij de boer vandaan’. He-le-maal niks mis mee, maar ‘at the end of the day’ rennen veel mensen toch snel even naar de supermarkt. Heb jij iedere dag de tijd om een ‘eerlijke’, ‘pure’ maaltijd te bedenken, bij elkaar te shoppen (óók omrijden voor dat ene geitenboertje…) én te bereiden?

Begrijp me niet verkeerd. Ik heb niks tegen biologisch eten en kaas van de plaatselijke geitenboerderij. Integendeel! Maar niet voor iedere dag. En zelfs al zou je dat wel proberen, uit principiële overwegingen, dan nog kost het je veel kruim en lukt het misschien niet altijd. Nigella is daarin zo lekker gewoon (bah! gewoon… vies woord! Mag niet, hè, ‘bijzonder’ moet het zijn!). Als ze een heel lekker recept bedenkt met maar drie ingrediënten, dan haalt dit haar kookprogramma toch, want het gaat om lekker, niet om ingewikkeld. En dat is het ook met de eenvoudige producten die ze vaak gebruikt. Janneke Vreugdenhil (kokende schrijver, schrijvende kok, journalist, columnist, alleseter) beschrijft het heel goed in de College Tour:

“…de laatste tien jaar is het heel erg in de mode geraakt om zelf je groente te verbouwen. En al die andere chefkoks trekken eigenhandig worteltjes uit de grond. En zij (Nigella) trekt gewoon een zak voorverpakte sla open of een blik bonen. … Van haar mag je gewoon genieten van eten.”

En dan is er nog de prijs; lekker eten hoeft niet duur te zijn en met specialistische producten ben je vaak duurder uit. Ik vond dat altijd mooi naar voren komen in het programma ‘Smaken Verschillen’. Waarin vijf mensen elke dag bij een ander van de groep gingen eten. Er waren mensen die een beetje pochten met ‘En aan deze tafel eten we vaak met vrienden’ en ‘Ik kan niet zonder mijn professionele messenset’. Dat waren dezelfde mensen die dan voor zeventig euro aan tonijnfilet haalden. Even in stukken snijden (met een professioneel mes!), aanschroeien op de grill en klaar! ‘Ja, Pietje kan echt goed koken! Ik geef hem een tien!’ Ja? Kan Pietje echt goed koken? Of heeft Pietje gewoon het geld en de zin om het uit te geven aan een duur stuk vis, wat van zichzelf al lekker is?

Ik had het pas echt knap gevonden als Pietje vergeten was boodschappen te doen en tóch een geweldig feestmaal op tafel had gezet. Met dingen uit de voorraadkast. ‘En, oja, in de koelkast heb ik nog gekookte aardappelen van gisteren. Daar maak ik aardappelkroketjes van.’ Ik zeg niet dat tonijn-Pietje niet kan koken, maar het laatste voorbeeld laat wel meer chefwaardigheid zien, vind ik.

Dat gaat dus over ‘wanneer kan iemand goed koken?’ En is het belangrijk dat je goed kunt koken? Nigella zegt er het volgende over:

“I very, very much dislike this contemporary attitude that cooking makes you a better person. People who feel they’re superior because they can cook. It doesn’t at all. Anyone can cook for their own sustainance.”

Maar er is ook sprake van het tegenovergestelde. Ik maak het bijvoorbeeld wel eens mee dat iemand zegt: “Maar jij bakt toch taartjes enzo?” “Ja, onder andere”, zeg ik dan. TaartJES. ENZO. Dat maakt het toch een beetje, tja, ik zou bijna zeggen ‘denigrerend’. Dat is het natuurlijk niet, tenminste, niet zo bedoeld. Maar het is wel anders als ik zeg dat ik de marketing voor een bepaald merk doe. Tijdens de College Tour-uitzending wordt hier ook over gepraat. Er wordt Nigella gevraagd of ze wel eens bang is geweest dat ze haar vader teleurstelde door geen ‘academic career’ na te jagen, maar te gaan doen wat haar hart haar ingaf. Haar antwoord: “Totaal niet.” Ze verteld wel dat ze er zelf even moeite mee had en toen ze ‘How to become a domestic goddess’ schreef, ze het volgende tegen zichzelf moest zeggen:

goed kunnen koken

En met die quote wil ik m’n betoog over wel/niet kunnen koken graag afsluiten, haha! Oja, voor alle taartenbaksters: ik heb een printable gemaakt van de quote (in meerdere kleuren). Klik hier, print ‘m uit en hang ‘m in je keuken!

Hier (of hier) kun je de College Tour met Nigella Lawson terugkijken.

2 gedachten over “Over Nigella en goed kunnen koken…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *